جدا شده بود ، باز ننشست و همچنان مشك را به سينه فشرد .
هم او بود كه رمز بقاى خود و آيين خود را در فناى خويش جستوجو مىكرد و به آن نيز دست يافت .
كورت فريشلر در ترسيم جانبازى حضرت عباس عليه السلام مىنويسد :
بعد از اينكه دست راست حضرت عباس عليه السلام قطع شد ، شمشير را به دست چپ خود گرفت و به جنگيدن ادامه داد . اين موضوع نشان مىدهد كه عباس بن على عليه السلام قادر به شمشير زدن با دست چپ نيز بوده است .
سلحشوران قديم تلاش مىكردند شمشير زدن با هر دو دست را فرا گيرند تا اگر در ميدان جنگ دست راستشان از كار افتاد ، بتوانند با دست چپ بجنگند .
در اروپا نيز استادان شمشيربازى ، دست راست كارآموز را به كمرش بسته و به او تعليم مىدادهاند . او توانسته با قطع شدن دست راست ، بىدرنگ شمشير را از دست راست بگيرد تا شمشير به زمين نيفتد . اما مسئله حمل مشك آب ، دشوارى جنگ او را دو چندان مىنمايد ؛ زيرا او يك مشك سنگين آب بر دوش داشته و با دست چپ نيز مىجنگيده است و مشك علاوه بر سنگينى ، حجيم هم بوده و جلوى دست چپ او را براى شمشير زدن مىگرفته است ،
ساقى تشنه ( نگاهى به زندگى حضرت ابوالفضل ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 79
مساهمون: ابو الفضل هادى منش
ص٧٩