صبحست و ژاله مىچكد از ابر بهمنى
/ 339
طفيل هستى عشقند آدمىّ و پرى
/ 315
عمر بگذشت به بىحاصلى و بوالهوسى
/ 318
كتبت قصّة شوقى و مدمعى باكى
/ 323
كه برد به نزد شاهان ز من گدا پيامى
/ 329
گفتند خلايق كه توئى يوسف ثانى
/ 337
لبش مىبوسم و در مىكشم مى
/ 299
مخمور جام عشقم ساقى بده شرابى
/ 300
مى خواه و گلافشان كن از دهر چه مىجوئى
/ 353
نسيم صبح سعادت بدان نشان كه تو دانى
/ 337
نوبهارست در آن كوش كه خوشدل باشى
/ 319
نوش كن جام شراب يكمنى
/ 339
وقت را غنيمت دان آنقدر كه بتوانى
/ 334
هزار جهد بكردم كه يار من باشى
/ 319
هواخواه توام جانا و مىدانم كه مىدانى
/ 336
يا مبسما يحاكى درجا من اللّئالى
/ 324