بگذار تا ز شارع ميخانه بگذريم
/ 256
به مژگان سيه كردى هزاران رخنه در دينم
/ 243
بيا تا گل برافشانيم و مى در ساغر اندازيم
/ 258
بىتو اى سرو روان با گل و گلشن چكنم
/ 237
تو همچو صبحى و من شمع خلوت سحرم
/ 226
جوزا سحر نهاد حمايل برابرم
/ 224
چرا نه در پى عزم ديار خود باشم
/ 231
چل سال بيش رفت كه من لاف مىزنم
/ 235
حاشا كه من بموسم گل ترك مىكنم
/ 241
حاليا مصلحت وقت در آن مىبينم
/ 244
حجاب چهرهء جان مىشود غبار تنم
/ 235
خرّم آنروز كزين منزل ويران بروم
/ 246
خيال روى تو چون بگذرد بگلشن چشم
/ 233
خيال نقش تو در كارگاه ديده كشيدم
/ 219
خيز تا از در ميخانه گشادى طلبيم
/ 254
خيز تا خرقهء صوفى بخرابات بريم
/ 257
در خرابات مغان گر گذر افتد بازم
/ 230
در خرابات مغان نور خدا مىبينم
/ 245
دردم از يارست و درمان نيز هم
/ 250
در نهانخانهء عشرت صنمى خوش دارم
/ 222
دوستان وقت گل آن به كه به عشرت كوشيم
/ 259
دوش بيمارى چشم تو ببرد از دستم
/ 213
دوش سوداى رخش گفتم ز سر بيرون كنم
/ 240
ديدار شد ميسّر و بوس و كنار هم
/ 249
ديده دريا كنم و صبر بصحرا فكنم
/ 239
ديشب بسيل اشك ره خواب مىزدم
/ 218
روزگارى شد كه در ميخانه خدمت مىكنم
/ 242
ز دست كوته خود زير بارم
/ 220