مرحبا طاير فرّخ پى فرخنده پيام
/ 211
مزن بر دل ز نوك غمزه تيرم
/ 228
مژدهء وصل تو كو كز سر جان برخيزم
/ 231
من ترك عشق شاهد و ساغر نمىكنم
/ 242
من دوستدار روى خوش و موى دلكشم
/ 232
من كه از آتش دل چون خم مى در جوشم
/ 233
من كه باشم كه بر آن خاطر عاطر گذرم
/ 224
من نه آن رندم كه ترك شاهد و ساغر كنم
/ 237
نماز شام غريبان چو گريه آغازم
/ 228
هرچند پير و خستهدل و ناتوان شدم
/ 219 حرف ن 23 غزل
افسر سلطان گل پيدا شد از طرف چمن
/ 268
اى روى ماه منظر تو نوبهار حسن
/ 271
اى نور چشم من سخنى هست گوش كن
/ 275
بالابلند عشوهگر نقشباز من
/ 276
بهار و گل طربانگيز گشت و توبهشكن
/ 267
چندانكه گفتم غم با طبيبان
/ 264
چو گل هردم به بويت جامه در تن
/ 268
چون شوم خاك رهش دامن بيفشاند ز من
/ 277
خدا را كم نشين با خرقهپوشان
/ 266
خوشتر از فكر مى و جام چه خواهد بودن
/ 269
دانى كه چيست دولت ديدار يار ديدن
/ 270
ز در درآ و شبستان ما منوّر كن
/ 273
شاه شمشادقدان خسرو شيريندهنان
/ 266
شراب لعل كش و روى مهجبينان بين
/ 278
صبحست ساقيا قدحى پرشراب كن
/ 273
فاتحه چو آمدى بر سر خسته بخوان
/ 263
كرشمهء كن و بازار ساحرى بشكن
/ 275