تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان حافظ ( انتشارات زوار ) ( فارسى ) — صفحة 10

مساهمون:

ص١٠
قزوينى - غنى ، غزل 71 /
اين چه استغناست يا رب ، وين چه قادر حكمت است * كاين‌همه زخم نهان هست و مجال آه نيست
« اين‌همه زخم » را به عنوان ناهمسانى ضبط كرده‌اند . 5 . خانلرى ، غزل 75 /
زاهد ايمن مشو . . . * كه ره صومعه تا دير مغان . . .
قزوينى - غنى ، غزل 74 /
زاهد ايمن مشو . . . * كه ره از صومعه تا دير مغان . . .
ناهمسانى « ره از صومعه » ضبط نشده است . 6 . خانلرى ، غزل 86 /
آن عشوه داد عشق كه تقوى ز ره برفت . . .
قزوينى - غنى ، غزل 86 /
آن عشوه داد عشق كه مفتى ز ره برفت . . .
ناهمسانى « مفتى » از قلم افتاده است . 7 . خانلرى ، غزل 99 /
گرچه صد رودست . . . * زنده‌رود و باغ‌كاران ياد باد
قزوينى - غنى ، غزل 103 /
گرچه صد رودست . . . * زنده‌رود باغ‌كاران ياد باد
اختلاف « زنده‌رود باغ » ضبط نشده . 8 . خانلرى ، غزل 104 /
خسروا گوى فلك در خم چوگان تو باد * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
قزوينى - غنى ، غزل 108 /
خسروا گوى فلك در خم چوگان تو باد * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
هر دو مصراع همسانند ، امّا مقابله‌كننده ناهمسانى « ل » را « خم چوگان تو شد » ضبط كرده . چون اين شعر در قزوينى - غنى هم به صورت غزل ( شمارهء 108 ) و هم به شكل قطعه ( شمارهء 8 ) آمده ، مقابله‌كننده ناهمسانى قطعهء قزوينى - غنى را براى غزل ثبت كرده است . 9 . خانلرى ، غزل 130 /
قرة العين من . . . * كه خود آسان بشد و . . .
قزوينى - غنى ، غزل 134 /
قرة العين من . . . * كه چه آسان بشد و . . .
ناهمسانى « كه چه آسان » ضبط نشده . 10 . خانلرى ، غزل 137 /
گر اين نصيحت . . . * به شاهراه حقيقت سفر توانى كرد
قزوينى - غنى ، غزل 143 /
گر اين نصيحت . . . * به شاهراه حقيقت گذر توانى كرد
« گذر توانى كرد » در اختلاف نسخه نيامده . 11 . خانلرى ، غزل 141 /
رسيدن گل و نسرين . . . * بنفشه شاد و گش آمد . . .
قزوينى - غنى ، غزل 145 /
رسيدن گل نسرين . . . * بنفشه شاد و كش آمد . . .
« كش » در اختلاف نسخه نيامده . 12 . خانلرى ، غزل 141 /
صبا به خوش خبرى . . . * كه مژدهء طرب از گلشن سبا آورد
قزوينى - غنى ، غزل 145 /
صبا به خوش خبرى . . . * كه مژدهء طرب از گلشن سبا آورد
در مصراع دوم هيچ‌گونه ناهمسانى وجود ندارد ، امّا اختلاف با قزوينى - غنى را « گلشن صبا » ضبط كرده است 13 . خانلرى ، غزل 154 / در بيت 7 ، « مى » در « حكيمى مىگفت » افتاده است .