. . . « فلانى ، جانى » واضح است كه « ياى » فلانى ( ياى نسبت ) و لياقت است و معروف ، و « ياى جانى » ياى وحدت و نكره و مجهول است ، و با هم رديف آوردن [ و قافيه كردن در يك غزل ] بالاتفاق جايز نيست . . . .
هادى حائرى ، متخلص به : هادى [ استاد ، دانشمند ، شاعر و خويشاوند نويسندهء اين سطور ] - ح - نقل از مجلهء ارمغان - دورهء يكم - شمارهء سوم ، خرداد ماه 1299 ه .
ش ، صفحهء 102 - چاپ جديد ، انتشارات ايران ، علمى ( تهران ) .
. . . « ياى » معروف و مجهول را هيچگاه دانشمندان قواعد با هم قافيه نياوردهاند و روا ندارند . . .
« همان نويسنده - ميرزا هادى خان حائرى » ( نقل از : ص 101 همان شمارهء ارمغان . ) « يا ز ديوان قضا حكم امانى . . . » : ص 280 جامع نسخ حافظ . - مجموعهء خطى تاريخ 818 قمرى كتابخانهء حيدرآباد هندوستان . - و « ص 220 حافظ فرزاد دكتر على حصورى » .
: - ( نسخ « قزوينى » . « خانلرى » . « اديب برومند » . « سايه » [ - هوشنگ ابتهاج ] . « رفيعى » . [ مخصوصا ] : نسخهء قديمى و خطى 805 هجرى . [ نيز ] :
نسخهء خطى مورخ 827 هجرى مشهور به خلخالى . - و . . . « يا ، ز ديوان قضا ، خط امانى ، به من آر . » . ) .
ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — صفحة 627
مساهمون: شمس الدين حافظ
ص٦٢٧