[ همهكس طالب يارند ، « ولى » مصراعى است از عطار كه با حذف كلمهء آخر آن ، حافظ آن را تضمين فرموده است ] . « عطار :
همهكس طالب يارند و ليك / * مفلسى مست پديدار كجاست
، ( از : آينهء حافظ و حافظ آينه ) تأليف محمد رضا « تاجدينى » انتشاراتى پاژنگ 1368 - ص 77 » .
سجدهگه ، گر ، به نياز است چه مسجد چه كنشت
( مصراع دوم مطلع از يك غزل خواجو كرمانى ) .
در مورد دومين مصراع اين بيت :
« تو پس پرده . . . »
اشاره مىشود كه قبل از خواجه ؛ خواجو در مصراع دوم بيتى از غزل خود به همين روال سروده بوده ، كه اين است :
« . . . رهزن خاطر عُشّاق ، چه زيبا و چه زشت »
. ص 398 چاپ دوم « ديوان خواجو كرمانى » به اهتمام احمد سهيلى خوانسارى ( 1369 پاژنگ ، تهران ) بعض نسخ : تو چه دانى كه پس پرده كه خوبست و كه زشت . ( در حافظ قزوينى غنى : تو پس پرده چه دانى كه كه خوبست و كه زشت ! ! « كه كه » تنافر كلمه دارد ) .
اين بيت از نسخهء خانلرى نقل شد ، ولى لازم بتوضيح است كه در نسخهء خطى « ديوان حافظ » نسخهء 805 هجرى كه سيزده سال پس از وفات حافظ به كتابت درآمده و « كهنترين نسخه » مىباشد اين بيت چنين آمده و صحيح آن هم همين است :
« گر نهادم همه اينست زهى نيك نهاد * ور سرشتم همه اينست زهى خوبسرشت »
حافظ ق . غ : و بعض نسخ فاقد اين بيت مىباشد ، ضمنا دو بيت ذيل را نيز كه در اواخر همين غزل آمده از حافظ قدسى نقل مىنمائيم :
بر عمل تكيه مكن خواجه كه در روز ازل - * تو چه دانى قلم صنع به نامت چه نوشت ؟
گر نهادت همه اينست زهى نيك نهاد - * ور سرشتت همه اينست زهى پاك سرشت .