وصف حسن تو گفتنم هوس است
( از مطلع غزلى از عماد فقيه ) .
« حال خود با تو گفتنم چه خوش است . . . » ( ديوان حافظ ، به اهتمام جلالى نائينى و دكتر نذير احمد - چاپ ششم 1367 ه . ش . تهران از انتشارات امير كبير - ص 53 ، رديف اين غزل 7 بيتى به جاى « هوس است » ؛ « چه خوش است » ، مىباشد .
تدوينكنندگان ديوان يادشده ، در زيرنويس صفحهء 53 اشاره كردهاند كه در نسخهء اصلى ، مصراع دوم بيت دوم چنين است : « . . . از رقيبان شنفتنم . ! ! « چه خوش است . » ( در نسخهء كتابخانهء طوپقاپوسراى استانبول ، بجاى « رقيبان » نوشته شده است : « رفيقان » . ( حافظ خانلرى ) مجلد دوم ص 1133 و مجلد اول ص 103 ) .