غزل 293 [ بامدادان كه ز خلوتگه كاخ ابداع ]
1 بامدادان كه ز خلوتگه كاخ ابداع * شمع خاور فكند بر همه اطراف شعاع
2 بركشد آينه از جيب افق چرخ و در آن * بنمايد رخ گيتى به هزاران انواع
3 در زواياى طربخانهى جمشيد فلك * ارغنون ساز كند زهره به آهنگ سماع
4 چنگ در غلغله آيد كه كجا شد منكر * جام در قهقه آيد كه كجا شد منّاع
5 وضع دوران بنگر ساغر عشرت برگير * كه به هر حالتى اين است بهين اوضاع
6 طرهى شاهد دنيا همه بند است و فريب * عارفان بر سر اين رشته نجويند نزاع
7 عمر خسرو طلب ار نفع جهان مىخواهى * كه وجودى است عطابخش كريم نفّاع
8 مظهر لطف ازل روشنى چشم امل * جامع علم و عمل جان جهان شاه شجاع