غزل 287 [ اى همه شكل تو مطبوع و همه جاى تو خوش ]
1 اى همه شكل تو مطبوع و همه جاى تو خوش * دلم از عشوهء شيرين شكرخاى تو خوش
2 همچو گلبرگ طرى هست وجود تو لطيف * همچو سرو چمن خلد سراپاى تو خوش
3 شيوه و ناز تو شيرين خط و خال تو مليح * چشم و ابروى تو زيبا قد و بالاى تو خوش
4 هم گلستان خيالم ز تو پرنقش و نگار * هم مشام دلم از زلف سمنساى تو خوش
5 در ره عشق كه از سيل بلا نيست گذار * كردهام خاطر خود را به تمناى تو خوش
6 شكر چشم تو چه گويم كه بدان بيمارى * مىكند درد مرا از رخ زيباى تو خوش
7 در بيابان طلب گرچه ز هر سو خطرىست * مىرود حافظ بىدل به تولاى تو خوش