[ شرح ] غزل 103
بيت 1 : دوستداران : ياران آن روزگاران : آن ايام ، آن روزها
بيت 2 : كامم : دهانم بانگ نوش : آواى نوش جان گفتن شادخواران : شرابخواران
بيت 3 : فارغاند از حال من : از من ياد نمىكنند ، به ياد من نيستند .
بيت 4 : بند بلا : زندان غم و مصيبت كوشش آن حقگزاران : تلاش يارانى كه براى خلاصى من از زندان مصيبت ، مرا تنها نمىگذاشتند و با من همدلى مىكردند ، ياد باد .
بيت 5 : رود : نهر آب ، رودخانه زندهرود : رودخانهى بزرگ ، مشهور و تاريخى اصفهان كه پل معروف « اللّه وردى خان » ( سى و سه پل ) و پل « خواجو » بر روى آن بسته شده است .
باغكاران : باغ بسيار زيبايى بود در كنار زايندهرود