ثروت ، مقام و تسلط بر بندگان خدا به كار مىگيرند .
گروه دوم :
افرادى هستند كه منقاد حاملان حقند ، افرادى رام و معتقدند ولى بصيرت و بينائى در تطبيق حوادث با پيشامدها ندارند ، لذا با پيدا شدن حادثهاى در شك ترديد فرو مىروند و از حق كناره مىگيرند .
گروه سوم :
افرادى هستند كه مهار شهوات و تمايلاتشان در اختيارشان نيست .
بجاى اين كه آگاهى و علم بر قدرت روحيشان بيفزايد و تمايلات و هوسها را رام خود سازند ، شهوات و تمايلات ، آنها را رام خود ساخته است .
گروه چهارم :
آنهايند كه دنبال جمع آورى ثروتند ، از سربازان فداكار اسلام نيستند همچون گوسفندانى كه مشغول چرا هستند .
دنبال خورد و خوراكند . و چنين است كه علم مىميرد .
گروه پنجم :
كسانى هستند كه علم را فرا مىگيرند تا در طريق الهى و خدمت ببندگان خدا به كار برند . ولى اينها بسيار كم هستند .
( اقتباس از شرح علامه خوئى جلد 21 ص 219 - 223 )
( 615 )
اين سخن را طوسى در كتاب امالى 2 طوسى - امالى - از عبد العظيم ابن عبد اللّه حسنى 1 عبد العظيم ابن عبد اللّه حسنى - نقل عبد العظيم ابن عبد اللّه حسنى - و او از امام جواد ( ع ) و او از اجداد گراميش از امير مؤمنان نقل مىكند كه فرمود چهار كلمه است كه خداوند در قرآن آن را تصديق كرده يكى از آنها اين است كه :
انسان در زير زبان خود پنهان است . خداوند در قرآن مىفرمايد
« وَ لَوْ نَشاءُ لَأَرَيْناكَهُمْ فَلَعَرَفْتَهُمْ »
: آنها را از طرز سخن گفتن مىتوانى بشناسى « 1 » ( محمد - 47 )
هامش
1 - سورهء محمد ( 47 ) ، آيهء 47 .