الحسين با همين ضامنى ، و او از امام حسين عليه السلام و او از امام حسن عليه السلام با همين ضامنى ، و او از پدرش اميرالمؤمنين با همين ضامنى ، و اميرالمؤمنين از رسول خدا صلى الله عليه و آله با همين ضامنى ، و رسول خدا از جبرئيل عليه السلام با همين ضامنى ، و جبرئيل از خداوند عالميان با همين ضامنى .
و به تحقيق كه حق تعالى قسم به ذات مقدّس خود خورده است كه : هركه حضرت امام حسين را به اين روش زيارت كند از نزديك يا دور ، و اين دعا را بخواند ، زيارت او را قبول كنم ، و هر حاجت كه بطلبد برآورم هرچند بزرگ باشد ، و هر سؤال كه بكند عطا كنم ، و از درگاه من نااميد برنگردد ، و او را برگردانم شاد و خوشحال به برآمدن حاجتش ، و فائز شدن به بهشت ، و آزاد شدن از جهنم . و ازبراى هركه شفاعت كند شفاعتش را قبول كنم ، مگر كسى كه دشمن ما اهل بيت باشد . و گواه گرفت خدا ما را برآنچه گواه گرفته بود بر آن ملائكه ملكوت خود را .
پس جبرئيل گفت كه : يا رسول اللَّه حق تعالى مرا به سوى تو فرستاده است براى بشارت و سرور و خوشحالى تو ، و بشارت و شادى علىّ بن ابى طالب و فاطمه و حسن و حسين و امامان از فرزندان تو تا روز قيامت .
پس حضرت صادق عليه السلام فرمود كه : اى صفوان هرگاه تو را حاجتى به سوى خدا بهم رسد اين زيارت را بكن هرجا كه باشى ، و اين دعا را بخوان ، و از پروردگار خود حاجت خود را بطلب ، كه البتّه برآورده مىشود و حق تعالى خلف وعدهء خود نمىفرمايد « 1 » .
مؤلّف گويد كه : چون عبارت حديث تشويش عظيمى دارد ، و قابل احتمال بسيار هست ، اگر اوّل زيارت « السَّلامُ عَلَيْكَ يا أبا عَبد اللَّهِ » را تا « آل نَبِيّك عَلَيهِم السَّلامُ » بخواند و نماز زيارت را بكند ، و باز همان زيارت را اعاده كند و بعد از صد مرتبه لعنت بار ديگر نماز بكند ، و بعد از صد مرتبه سلام بار ديگر نماز كند ، و متّصل به سجده و بعد از سجده نيز نماز كند ، شايد به جميع احتمالات عمل كرده باشد .
هامش
( 1 ) - مصباح المتهجّد : 777 - 782 ، بحارالانوار : 101 / 296 ح 3 ، موسوعة زيارات المعصومين عليهم السلام : 2 / 280 ش 604 وج 3 / 539 ش 1217 . .