وصول به مأمول مىگردد ، و اكثر كتبى كه در زيارات مصنَّف گرديده است به لغت عرب تاليف نمودهاند ، و اكثر خلق را از آن بهرهء كامل و حظّ شاملى نيست ، و بسيارى از زياراتْ مظنون آن است كه از تأليفات علما - رضوان اللَّه عليهم - است ، و زيارات منقولهء بسيار از ائمه اطهار عليهم السلام به نظر اين قاصر رسيده بود ، كه با وجود آنها به زيارات مؤلّفهء علما احتياج نبود ، بخواست كه رسالهاى تأليف نمايد كه مقصور باشد بر ذكر زيارات و ادعيه و آدابى كه به اسانيد معتبره از ائمه دين - صلوات اللَّه عليهم اجمعين - منقول گرديده است ، و فضايل و آداب هريك را به لغت فارسى ترجمه نمايد ، تا اكثر شيعيان اين ديار از اين رسالهء وافيه بهرهمند گردند ، و اطّلاع بر فضايل زيارات موجب مزيد رغبات ايشان گردد ؛ شايد اين مجرم را بمقتضاى حديث شريف
« الدّالُّ عَلَى الخَيْرِ كَفاعِلِهِ »
« 1 » بهرهاى از ثواب ايشان حاصل شود .
مأمول از برادران ايمانى كه به اين كتاب مفصّل الأبواب عمل نمايند آنكه در هنگام مطالعه و زيارت ، اين غريق بحار معاصى را از دعاى خير فراموش نفرمايند ، و بر سهو و خطاى لفظ و معنى مؤاخذه ننمايند .
و اين رساله را مسمّى گردانيد به « تحفة الزّائر » ، و مرتّب داشت بر مقدّمه ، و دوازده باب ، و خاتمه .
هامش
( 1 ) - كافى : 4 / 27 ح 4 ، من لا يحضره الفقيه : 2 / 55 ح 1684 ، خصال : 134 ح 145 ، بحارالانوار : 74 / 409 ح 10 ، وج 75 / 18 ح 5 ، وج 96 / 119 ح 20 . .