در حادثه جانگداز رحلت رهبر كبير انقلاب بود كه تغيير حال و حزن و اندوه شديد در سيماى ايشان هويدا شد و خود فرمودند :
« من در آن شب هيچ به خواب نرفتم و تا به صبح بيدار بودم و نماز صبح كه خواندم ، كمى به خواب رفتم » .
و پيامى كه در ارتجال امام صادر فرمودند ، به حق از عمق جانشان برخاسته بود و انسان را در مقابل عظمت روح و ژرفاى كلام خويش مبهوت ساخت ، آنجا كه فرمود :
« شخصيتى دعوت حق را لبيك اجابت گفت كه با مجاهدت بزرگ و فداكاريها و رهبرىهاى قاطع و محكم خود اسلام را در عالم معاصر زنده كرد و نداى تكبير و توحيد را به گوش جهانيان رسانيد و مجد و عظمت مسلمانان را به آنان بازگردانيد و فرياد كوبندهاش دلهاى مستكبران ابر قدرت را به لرزه درآورد .
مردى دنياى فانى را وداع نمود و در جوار رحمت خداوند متعال آرميد كه با اتكا به نصرت الهى و شجاعت ايمانى ، انقلاب اسلامى ايران را به وجود آورد و بر جريان استبداد و استعمارى كه بر اين ملت استضعاف شده حكومت داشت ، پايان داد . و در همهجا مسلمانان و مستضعفان را عليه تباهى برانگيخت .
فقيهى بزرگ و مرجعى مسلم به جهان باقى شتافت كه در زهد و عبادت و شبزندهدارى و خوف از خدا و حقگويى و حقيقتطلبى و صفات ممتازه ديگر از آيات الهى بود .
إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ
» .
به راستى اين ، كمال علاقه و صميميت و صفا و يكرنگى اين دو بزرگمرد تاريخ مرجعيت شيعه را نشان مىدهد .
همه مشاهده كرديم نماز مرجع بزرگوار بر پيكر رهبر فقيدمان را و ديديم كه چگونه اشك از ديدگان مرجع بزرگ فرومىريخت و هالهاى از غم و حزن صورت نورانى وى را احاطه كرده بود .