خوش تحصيل در محضر آن بزرگمرد ، از شيوه تدريس و ويژگيهاى اخلاقى ايشان مىگويد و به ذكر زيباى وى مىپردازد . معظم له هماره پيش از تدريس براى استادشان فاتحه مىخواندند و اگر زمانى از يادشان مىرفت درس را قطع نموده و پس از خواندن فاتحه درس را آغاز مىنمودند . هميشه پس از زيارت حضرت معصومه عليها السّلام ، بر سر مرقد ايشان رفته و لحظاتى را به خواندن قرآن مىپرداختند . همچنين تنها گفتگويى كه از معظم له ضبط و پخش گرديده است ، شرح مقامات و زندگانى استادشان بوده كه در برنامه « سيماى فرزانگان » - راديو - پخش گرديد .
مرجع بزرگوار در طول تدريس به ذكر آراء و ديدگاههاى فقهى و اصولى استادشان پرداخته و به اين وسيله نظريات ايشان را در حوزههاى علميه مطرح مىنمود .
نمونهاى از احترام ايشان به استادش را مىتوان در برخورد با فرزند استاد ، مرحوم آيت اللّه حاج آقا مرتضى حائرى ديد . مرجع بزرگوار براى آن مرحوم - با اينكه شاگردش بود - اهميتى بسزا قائل بود . جلو پايش بلند مىشد و اگر در كوچه از دور او را مىديد ، با آن ضعف مزاج و درد پا ، مىايستاد تا با ايشان مصافحه و احوالپرسى نموده و به سلام از دور اكتفا نمىنمود . و به هنگام وفات فرزند استاد خود از هرگونه مراسم تجليل - از پيام ، شركت در مراسم تشييع و برگزارى مجلس بزرگداشت - فروگذار ننمود .
همچنين مرجع بزرگوار براى آيت اللّه العظمى بروجردى نيز احترامى ژرف قائل بود .
آيت اللّه حاج شيخ علىپناه اشتهاردى مىفرمود :
« ايشان در زمان مرحوم آيت اللّه بروجردى خارج مكاسب تدريس مىكرد و ليكن به احترام آقاى بروجردى درسشان را در خانه مىگفتند و به مسجد نمىبردند » .
معظم له از مرحوم آيت اللّه بروجردى به « آقا » ى مطلق تعبير مىآوردند و هميشه مراد از لفظ « آقا » در گفتار ايشان آيت اللّه العظمى بروجردى مىباشد .
اختران فقاهت ( فارسى ) — صفحة 456
مساهمون: ناصر الدين انصارى قمى
ص٤٥٦