از مؤسسات موفّق و پيشرفته قرآنى كشور به شمار مىرود .
عشق به ساحت قدس حسينى
آيت اللّه العظمى گلپايگانى - كه ولادت خويش را مديون توسل به آستان اهلبيت عليهم السّلام مىداند - و از همان كودكى شاهد عشق و شور زايد الوصف پدرش نسبت به ساحت مقدس امام حسين ، بوده است . « 1 » از اوايل زندگانى با محبت ائمّه اطهار خو گرفته و در سراسر وجودش عشق به امامان موج مىزند . هرگز ديده نشده است كه در پيشروى ايشان نامى از مصائب اهلبيت برده شود و اشك از چشمان او جارى نشود . به مجرّد اينكه خطيب - و يا هركس ديگر - سخن از شدائد زندگانى ائمه بر زبان مىآورد ، مىبينيم صورت ايشان در هالهاى از غم و اندوه فرورفته و با دستمال خويش صورت را مىپوشاند .
در تمام ايام مواليد مجلس جشن و روزهاى سوگوارى اهلبيت مجلس عزادارى - از ديرباز و حتى پيش از مرجعيت - در بيت محترم ايشان برقرار بوده است و هزاران نفر از طبقات مختلف در آن شركت مىنمودند و شايد مجلسى به عظمت و وسعت آن در جهان شيعه برگزار نمىگرديد .
معظم له نسبت به خطباء و شعراء آستان اهلبيت ، احترام بسيارى قائل است و همچنين براى مجلس ذكر مصيبت امام حسين عليه السّلام .
حجة الاسلام و المسلمين آقاى يثربى - يكى از خطباء قم - نقل كردند :
« زمانى ايشان در بيمارستان بسترى بودند . روزى به من اطلاع دادند كه به بيمارستان آمده و چند لحظهاى حديث كساء خوانده و ذكر مصيبت بنمايند . منهم رفته و خواستم شروع نمايم كه معظم له فرمودند : كمى صبر كنيد و آنگاه نشسته و عبا و قبا و عمّامه خود را طلبيده و گفتند : مجالس
هامش
( 1 ) . تا جايى كه پدرش وصيت نموده بود قبرش را در كنار جاده قرار دهند تا گرد و خاك حركت كاروان زيارت امام حسين بر آن بنشيند و هر روز صبح بر بالاى پشتبام زيارت عاشورا مىخوانده است .