و هماره اين خطر بزرگ را گوشزد نموده و مىفرمودند :
« آيا ممكن است يك كشور مسلمان مقدرات خود را به دست چند تن از دشمنان دين و مملكت بسپارد ؟ آيا ممكن است علاوه بر جهات معلوم يك كشور كوچك كه براساس دشمنى با اسلام به وجود آمده است كشور بزرگ ما را منطقه نفوذ خود قرار دهد ؟ . . . آيا صلاح است كه يكى از عمّال آن كشور كه سابقا فرزند يك كليمى دورهگرد بوده است هم اكنون در رديف رجال مملكت بلكه بزرگترين رجال آن درآيد ؟ « 1 »
آيا شايسته است كه در قلب كشور براى بيگانه پايگاه درست كنند و پس از آنكه دولت كوچكى بر شالوده دشمنى با مسلمانان به وجود آوردند ، منطقه نفوذ بزرگترى به دست آنها داد ؟ آيا بجاست كه يك نفر مزدور يهودى به اعلى درجه مقام ثروت برسد و قدرتش به بزرگترين دستگاه تبليغاتى كشور و اكثر شركتها كه براى مصالح دولت اسرائيل كار مىكنند ، بسط يابد ؟ » « 2 »
و نيز ايشان در همين مورد ، مصاحبه مهمى ايراد نمود كه در سطحى وسيع در كشورهاى عربى منتشر شد و سبب انعكاس مظلوميت ملت ايران و رسوايى شاه در ميان مسلمانان جهان گرديد . « 3 »
نيز ايشان در جريان همهپرسى نظام جمهورى اسلامى در فروردين 1358 ، مسلمانان را به شركت گسترده در آن و رأى دادن به جمهورى اسلامى فراخواند .
و در جنگ تحميلى عراق عليه ايران ، آن مرجع بزرگ به جواز صرف حقوق شرعيه در خوراك و پوشاك رزمندگان اسلام فتوا داده و بسيارى از مواد دارويى و بهداشتى كه از كشورهاى حاشيه خليجفارس براى كمك به رزمندگان اسلام به
هامش
( 1 ) . روحانى ، اسناد انقلاب اسلامى ، ج 1 ، ص 84 .
( 2 ) . روحانى ، اسناد انقلاب اسلامى ، ج 1 ، ص 89 .
( 3 ) . ر . ك : مجله الموسم ، ش 6 ، صص 575 - 580 .