هنگام صبح هيئت استفتاء نزد ايشان آمده و جواب پرسشهاى فقهى را برايشان خوانده و نظرخواهى مىنمودند ، و اين جلسه تا دو ساعت به طول مىانجاميد ، نيز هر روز با دو تن از بزرگان نجف جلسه مشورتى تشكيل مىدادند . پس از نماز مغرب و عشاء ايشان به بيرونى تشريف آورده و با حاضرين ملاقات مىنمودند و مسائل شرعى آنان را پاسخ مىگفتند و اين برنامهء هر روز ايشان بوده و كهولت و بيمارى مانع از ادامه اين برنامه نمىشد .
در هر وقت و فرصت مناسب به حفظ كردن اخبار و احاديث با سندشان مىپرداختند . هر وقت مسئله مشكلى در رياضيات و حساب برايمان پيش مىآمد ، با آقا در ميان نهاده و پس از اندكى وقت به فوريت جواب مسئله را مىدادند . از هر فرصتى نهايت استفاده را مىنمود . هنگام وضو گرفتن و آماده شدن براى نماز ، به قرائت قرآن از طريق نوار گوش فرامىدادند .
حتى روزى را به ياد مىآورم كه نوار قارى معروف شيخ خليل حصرى را گوش مىدادند كه سه خطا در فنون تجويد و قرائت از وى گرفتند ، اين اشتباهات را در نامهاى نوشته و برايش فرستادند . . . » . « 1 »
معظم له در طول مسير نجف به كوفه تا اين اواخر به حفظ قرآن مىپرداختند .
سادهزيستى
مرجع بزرگوار در زندگى ، بىآلايش و ساده بود از تجمل و رفاه زايد دورى مىكرد ، سفرههايش را غذايى ساده تشكيل مىداد و در صرف وجوهات شرعى ، كاملا احتياط مىنمود . از بسيارى كارهاى مشروع به خاطر منافات داشتن با روح زهد و تقوا ، دورى مىكرد . برخى از مؤمنينى كه زندگى بىآلايش و مقتصدانهء ايشان را مشاهده كرده بودند و مىديدند كه در زندگى بر خويش چقدر سخت مىگرفت ، بر آن شدند تا ماهانه مبلغى به عنوان هديه تقديمش كنند تا در مصارف
هامش
( 1 ) . هفتهنامهء لواء الصدر ، ش 564 ، سال 1413 ، ص 7 .