20 . آيت اللّه سيد على علامه فانى اصفهانى ( 1333 - 1409 ه . ق ) ، صاحب فقه الرجال
و بسيارى از دانشمندان و فرزانگان كشورهاى ايران ، عراق ، هندوستان ، پاكستان و كه براى جلوگيرى از اطالهء كلام از ذكر آنان مىگذريم .
نيز از جمله شاگردان و دستياران آن بزرگمرد در تأليف معجمهاى عظيم ايشان ، مىتوان از مرحوم استاد سيد عبد العزيز طباطبايى ( 1348 - 1416 ه . ق ) ، مرحوم استاد سيد محمّد صادق بحر العلوم ( د . 1399 ه . ق ) ، استاد سيد مرتضى نجومى ، سيد محمّد حسن آل طالقانى و استاد سيد احمد حسينى اشكورى نام برد .
سفرها
شيخ آقابزرگ پس از درگذشت فقيه مجاهد آخوند خراسانى ( 1329 ه . ق ) ، براى استفاده از محضر ميرزاى شيرازى دوم و تأليف موسوعهء عظيم الذريعة به سامرا عزيمت نمود و در آنجا ، براى انجام كارهاى بزرگ علمى خود ، كنج خلوت را برگزيد . وى مدت 24 سال در آنجا زندگانى كرد و مقدارى از تأليفات خود را به كمال رسانيد . در سال 1350 ه . ق به درخواست عموى خويش حاج حبيب اللّه محسنى به ايران آمد و به زيارت مرقد پاك امام هشتم عليه السّلام توفيق حاصل نمود .
در سال 1364 ه . ق ( به سن 71 سالگى ) به زيارت بيت اللّه الحرام شتافت و از روح پاك پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله و سلّم براى هدف عالى خويش ، استمداد نمود .
اين سفر ، علاوه بر عبادات و زيارات خاصه ، براى شيخ سفرى پربار و علمى نيز محسوب مىشد . زيرا در اين سفر با عدهاى از دانشمندان ديگر مذاهب اسلام ، در مصر و حجاز و سوريه ملاقات كرد و از آنان به كسب اجازهء حديث نايل آمد و خود نيز ، كه از مشايخ اجازه و اركان روايات و قطب دائرهء حديث به شمار مىآمد ، بدانها اجازهء حديث بخشيد .
سفر دوم حج او در سال 1377 ه . ق ، بنابر تقاضاى امير رامپور ، نواب