اين نكته ، جالب توجه است كه آيت اللّه فيض و آيت اللّه بروجردى ، هر دو همسن و همدرس - در درسهاى آخوند خراسانى و شريعت اصفهانى - بودند و فتاواى هر دو با هم ذكر مىشد ؛ چنان كه رسالهاى در دست است كه فتاواى آيات عظام : آقاى بروجردى ، آقاى فيض و حاج آقا حسين قمى با هم ذكر شده است .
همچنين ، به هنگام ورود آيت اللّه كاشانى به قم در سال 1363 ه . ق / 1323 ه . ش ، آيت اللّه فيض با همراهان خويش به استقبال او شتافت و با احترام فراوان وى را وارد قم كرد و نيز وقتى كه آيت اللّه حاج شيخ كاظم شيرازى در سال 1366 ه . ق / 1326 ه ش وارد قم شد ، آيت اللّه فيض به گرمى از ايشان - كه از دير زمان با هم آشنا همدرس بودند - استقبال كرد ، و او را به خانهاش برد . علما و مردم نيز در خانهء معظم له ، از ايشان ديدار كردند . « 1 »
تواضع
دربارهء تواضع وى گفته شده است كه معمولا نماز جماعت آيت اللّه فيض - عصرها در مسجد امام - با نماز مرحوم آيت اللّه حاج شيخ ابو القاسم قمى ، همزمان مىشد . از اينرو ، هريك از آن دو كه زودتر مىآمد ، امامت مىكرد و ديگرى هم - كه ديرتر مىآمد - به او اقتدا مىكرد . و اين ، نشانگر ترك هوا و كار براى خدا از سوى هر دوى آن بزرگوار بود .
نيز گويند :
« زمانى آيت اللّه فيض در يكى از مجالس حضور داشت كه يكى از علما وارد شد و جايى نشست . آيت اللّه فيض - با ضعف مزاج و كهولت سن - به احترام آن عالم تمام قد برخاست . يكى از حاضران به آقا گفت : آقا ! شما كه پيرمرد هستيد و آن آقا هم كه متوجه شما نبود ، چرا به خود زحمت
هامش
( 1 ) . شريف رازى ، گنجينهء دانشمندان ، ج 1 ، ص 269 و 271 .