بر رسائل شيخ انصارى است ، با حقير مفاوضه مىنمودند » . « 1 »
در كربلا ، وى مدتى از درسهاى آيت اللّه شيخ زين العابدين مازندرانى بهره برد و در همان زمان ، به مرتبهء اجتهاد مطلق نايل آمد .
او پس از دريافت اجازات متعدد اجتهادى و روايى از استادانش به اصفهان آمد .
استادانش در اين دوره ، عبارتند از :
1 . شيخ زين العابدين مازندرانى ( د . 1309 ه . ق ) ، صاحب ذخيرة المعاد
2 . آخوند ملا محمّد كاظم خراسانى ( د . 1329 ه . ق ) ، صاحب كفاية الاصول
3 . حاج ميرزا حسين نورى ( د . 1320 ه . ق ) ، صاحب مستدرك الوسائل
4 . ميرزا محمّد هاشم چهارسوقى اصفهانى ( د . 1318 ه . ق ) ، صاحب اصول آل الرسول
5 . ملا محمّد باقر فشاركى اصفهانى ( د . 1314 ه . ق ) ، صاحب عنوان الكلام
6 . ميرزا محمّد حسن نجفى اصفهانى ( د . 1317 ه . ق )
بازگشت به اصفهان
آيت اللّه دهكردى ، در 37 سالگى در حدود سال 1309 ه . ق پس از اقامتى هفت ساله در نجف اشرف به اصفهان بازگشت و آوازهء علم ، فضل و مراتب اخلاقىاش در حوزهء علمى اصفهان طنين افكند . وى در مدرسهء صدر ساكن شد و به تدريس ، تأليف و تربيت شاگردان اشتغال ورزيد . در طول 40 سال تدريس معظم له ، دهها نفر از علماى اصفهان از آبشخور زلال دانش وى و از سرچشمهء علوم اهل بيت : ، سيراب شدند .
تدريس
او همه روزه ، به تدريس خارج فقه و اصول ، و در ايام تعطيل حوزه به تعليم و
هامش
( 1 ) . مرعشى ، المسلسلات فى الاجازات ، ج 2 ، ص 35 .