معظم له از كسانى بود كه شايستهء مقام رياست على الاطلاقى و زعامت كل شيعه بود ولى اجل مهلتش نداد . « 1 »
آيت اللّه سيد مرتضى نجومى ، از علماى كرمانشاه مىگويد :
« معظم له به هنگام رفتن به نجف ، در كرمانشاه بر مرحوم آيت اللّه شيخ هادى جليلى رحمه اللّه وارد شد و ايشان به ما طلاب مدرسهء حاج شهباز خان فرمود كه همگى به استقبال ايشان برويم . ما با چند ماشين ، به استقبال آقاى حاج شيخ رفتيم ، ايشان هم چند روز در كرمانشاه ماند و همهء علما و روحانيان در منزل آيت اللّه جليلى ، از ايشان ديدن مىكردند و پس از آن به نجف بازگشت » .
بازماندگان
يادگار ارزندهء وى در اين زمان ، استاد بزرگوار آيت اللّه سيد رضى شيرازى ، از علماى محترم تهران و نوهء پسرى آيت اللّه ميرزا على آقا شيرازى فرزند ميرزاى مجدد شيرازى و نوهء دخترى حاج شيخ محمّد كاظم شيرازى است . او متولد 25 رمضان 1345 ه . ق و از شاگردان آيات عظام : پدرش و جدش ( در نجف ) ، شيخ محمّد تقى آملى ، شيخ ابو الحسن شعرانى ، سيد ابو الحسن رفيعى قزوينى و ميرزا احمد آشتيانى ( در تهران ) است . وى مدرس معروف علوم فلسفى و كلامى ( شرح اشارات ، اسفار ، شرح منظومه ) ، استاد فقه و اصول ، امام جماعت مسجد شفاى تهران و مؤلف كتب گوناگون اصولى ، كلامى و فلسفى است . « 2 »
پدر بزرگوارش ، داماد حاج شيخ كاظم شيرازى ، آيت اللّه سيد محمّد حسن شيرازى فرزند آيت اللّه ميرزا على آقا شيرازى ، فرزند آيت اللّه العظمى ميرزا محمّد
هامش
( 1 ) . شريف رازى ، آثار الحجه ، ج 2 ، 24 .
( 2 ) . شاهرودى ، اسرة المجدد الشيرازى ، 90 ، 96 ؛ مجلهء حوزه ، شمارهء 50 ، 17 ، 62 ؛ شريف رازى ، گنجينهء دانشمندان ، ج 4 ، 499 .