آيت اللّه بروجردى ، دو بار به ديدن ايشان تشريف آوردند و هر دو بار هم ، به بحث علمى و فقهى پرداختند . ايشان پس از آگاهى از توان والاى علمى آيت اللّه شيرازى ، تقاضاى ماندن در حوزهء علميهء قم را از ايشان نمود ، كه معظم له نجف را ترجيح داد .
آيت اللّه سيد رضى شيرازى مىگويد :
« ايشان در سفرى كه به ايران داشتند ، به قم مشرف شدند . من هم در خدمتشان بودم . بزرگان قم و حوزه از ايشان تجليل فراوان كردند ، دو جلسه بحث ايشان را با آيت اللّه بروجردى ، شاهد بوديم ، بحث طولانى و عميق بود . بحث اول در مسألهاى از مسائل وقف و بحث دوم در تنجيس متنجس بود . هر دو بار طرح مسئله از ناحيهء آيت اللّه بروجردى رحمه اللّه بود » . « 1 »
استاد آيت اللّه مكارم شيرازى دربارهء ايشان مىگويد :
« در وقت ورود ايشان ، با گروهى از طلاب و فضلا ، به ديدار ايشان رفتيم و سر بحث را با معظم له در باب استصحاب تعليقى بازكرديم . ايشان نظريه خود را توضيح و به پرسشها و اشكالات حاضران هم با كمال متانت و بزرگوارى پاسخ داد و زمانى كه برخى از حضار از قبول آن سر باززدند و اشكال كردند ، ايشان با كمال ادب فرمود : من آنچه در توان داشتم از نظريهء خود دفاع كردم و مطلب ديگرى به نظرم نمىرسد . كنايه از آنكه انتقادات شما وارد نيست و مؤدبانه بحث را به اتمام رسانيدند » .
آيت اللّه حاج شيخ كاظم شيرازى در قم چند روزى توقف نمود و پس از آن ، به تهران رفت و در منزل آيت اللّه حاج سيد على رضوى قمى وارد شد . در تهران از سوى علما ، دولت و ملت ، تجليل و تكريم شد . پس از چند روزى ، وى به مشهد مقدس حركت كرد و در آنجا هم معززا وارد شد و پس از مدّتى به نجف بازگشت .
هامش
( 1 ) . شيرازى ، مجلهء حوزه ، شمارهء 50 ، 28 .