تخطي إلى المحتوى الرئيسي

گشايش و رهايش ( فارسى ) — صفحة 114

مساهمون:

ص١١٤
خويشتن را به زنان ماننده كنند و بر زنانى باد كه خويشتن به مردان ماننده كنند . و ايمان حق آن است كه ميان بيم و اميد باشى و اگر تو را درجهء آن باشد [ 116 ] كه تو را بياموزند زيردستان خويش را بياموزى و از آن كه از تو برتر باشد علم طلب كنى ، چنان كه خداى تعالى مىگويد مر پيغمبر خويش را به آموختن خلق :
« وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ »
. « 1 » مىگويد : بياموز مر ايشان را كتاب و حكمت هر چند ايشان از پيش گمراه بوده‌اند . و پيغمبر را مىگويد - عليه الصّلاة - بگو كه : علم من زيادت كن
« رَبِّ زِدْنِي عِلْماً »
. « 2 » و چون اين دو فرمان ايزد به رسول خويش فرستاد ما دانستيم كه صراط مستقيم آن باشد ، و گواهى داد خداى بر اين قول :
« وَ إِنَّكَ لَتَهْدِي إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ »
. « 3 » تو را راه نمودم به سوى صراط مستقيم . پس خداى تعالى گواهى دهد كه رسول بر صراط مستقيم است ، تا خلق را راه تواند نمود . بررس تا بدانى ، بشناس تا برهى .

مسأله بيست و هشتم حساب كه وعدهء حق خداست چيست ؟

پرسيدى اى برادر كه : « حساب چيست كه خداى تعالى مر خلق را به حساب بيم كرد و گفت وعدهء من حق است ؟ اين چگونه باشد ، بيان كن تا بدانيم إن شاء اللّه » .
هامش
( 1 ) . آل عمران ، 164 . ( 2 ) . طه ، 124 . ( 3 ) . شورى ، 52 .