تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رسالهء سه اصل ( فارسى ) — صفحة 131

مساهمون:

ص١٣١

منتخب مثنوى صدر المحققين محمد بن ابراهيم شيرازى

قدس الله سره العزيز بسم الله الرحمن الرحيم و به نستعين
مىستايم خالقى را كوست هست * اين دگرها نيستند و اوست هست آن خداوندى كه قيومست و حى * آنكه پاكى وقف شد بر ذات وى آن خداوندى كه از يكقطره آب * كرد پيدا صورتى چون آفتاب جمله عالم همه در قطره‌اى * جمع گردد زو نشد كم ذره‌اى هر چه بود و هست اندر دل نمود * هر دو عالم در دلى منزل نمود جمله عالم سبحه تعظيم اوست * ناطقه يك حرف از تعليم اوست جمله عالم كتابى دان زحق * هست افلاك از كتابش يك فرق يك ورق دان نه فلك از دفترش * عرش اعظم چون غبارى بر درش يك نفس زد امر كن اندر نهان * گشت پيدا صد هزاران عقل و جان زان تجلى كوبخود در خود نمود * صد هزاران باب رحمت را گشود لوح امكان را بنور خود نگاشت * تخم ايمان در زمين گل بكاشت كيست غير از حق كه حق را ديده است * ديده حق بين كدامين ديده است بلكه راه و رهرو و ره بين ويست * حق شناس و نور الله بين ويست اوست برهان بر وجود ممكنات * پرتوى باشد زنورش كائنات