نم يم ( خلاصه قرآن در اسلام ) ( به ضميمه رسائلى در قرآن : شعرانى ، طباطبائى ، آملى ) ( فارسى ) — صفحة 129

امين الاسلام ( طبرسى ) در تفسير خود « مجمع البيان » و ( جاراللّه ) زمخشرى در « كشّاف » و جلال الدين سيوطى در « الاتقان فى علوم القرآن » و دانشمندان بزرگوار ديگرى غير آنان . از ابن عباس و سُدى نقل كرده‌اند : كه ، فرمودهء خداى تعالى : « وَاتَّقُوا يَوْماً تُرْجَعُونَ فيه الَى اللَّهِ ثُمَّ تُوَفّى كُلُّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ وَ هُمْ لايُظْلَمُونَ » . « 1 » آخرين آيه از كتاب آسمانى بود كه بر پيغمبراكرم صلي الله عليه و سلم نازل شد ، و جبرئيل به آن حضرت گفت آن را آيه 280 از سوره بقره قرار بده . « 2 » و اين قول مثل اينكه اجماعى است ، و خلاف تنها در اين است كه بعد از نزول اين آيه رسول خدا صلي الله عليه و سلم چه مدّت زنده ماند . از ابن عباس نقل شده : بعد از نزول اين آيه آن جناب بيست و يك روز زنده بود ، و ابن جريح گويد : نه شب ، و سعيد ابن جبير و مقاتل گفته‌اند : هفت شب ، و زمخشرى گويد : گفته شده سه ساعت . من مىگويم : قرار دادن تمامى آيات قرآن در جايگاه خود دستور خداوند متعال بوده اگرچه براى يكايك آنها در كتبى كه احاديث را گردآورى نموده‌اند روايت جداگانه ذكر نشده باشد همچنين زيانى ندارد كه دو آيه در يك سوره باشند كه آيه اوّل بعد از آيهء دوم نازل گرديده باشد .