گاه ، چهار ركعت نماز با ركوع و سجده خوب ، و با خشوع ، مىخوانى و در هر دو ركعت ، سلام مىدهى . در ركعت اوّل ، سوره حمد و
« قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ »
و در ركعت دوم ، سوره حمد و
« قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ »
را مىخوانى . سپس دو ركعتِ دوم را به جا مىآورى و در آن ، در ركعت اوّل ، سوره حمد و سوره احزاب و در ركعت دوم ، سوره حمد و
« إِذا جاءَكَ الْمُنافِقُونَ »
يا هر چه قدر از قرآن كه توانستى بخوانى ، مىخوانى . آن گاه ، سلام مىدهى « 1 » و صورتت را به سمت قبر حسين عليه السلام و آرامگاهش بر مىگردانى و جايگاه به زمين افتادنش را در نظرت مجسّم مىكنى و بر ايشان و هر كه از فرزندان و خانواده ، با ايشان بوده ، سلام و درود مىفرستى و كُشندگان ايشان را لعن مىكنى و از كارهايشان ، بيزارى مىجويى . خداوند ، با اين ، درجات تو را در بهشت بالا مىبرد و گناهانت را مىريزد .
آن گاه تلاش مىكنى در آن جايى كه هستى ، در بيابان يا فضاى باز يا هر جايى كه هست ، گامهايى بردارى و در اين هنگام مىگويى : "
« إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ ؛
همه از خداييم و به سوى او باز مى گرديم » . رضىً بقضاء اللَّه و تسليماً لأمره ؛ خشنود به قضاى خدا و تسليم فرمانش هستيم " . در اين حال ، بايد حالت غم و اندوه داشته باشى . در چنين روزى ، خداى سبحان را بسيار ياد كرده ، و استرجاع كن ( إنّا للَّه بگو ) .
و هنگامى كه از قدم زدن و كارت فارغ شدى ، در جايى كه نماز خواندى ، بِايست و
هامش
( 1 ) در الإقبال ( ج 3 ص 66 ) ، چنين آمده است : « آن گاه سلام مىدهى و رويت را به سمت قبر ابا عبد اللَّه عليه السلام مىگردانى و جايگاه به زمين افتادنش را مجسّم مىكنى و ذهنت را از هر چيزى فارغ مىنمايى و تمامى بدنت و فكرت را متمركز مىكنى . آن گاه هزار بار ، كُشندهاش را لعن مىكنى . برايت به ازاى هر لعن ، هزار حسنه نوشته مىشود و هزار گناه ، پاك مىگردد و برايت هزار درجه در بهشت ، ثبت مىشود . سپس از جايى كه نماز خواندى ، هفت بار حركت كن ، [ و بِايست ] و در هر بار ، هفت مرتبه بگو : "« إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ ». رضىً بقضاه و تسليماً لأمره ؛ « ما از خداييم و بازگشتمان به سوى اوست » . خشنود به قضاى خدا و فرمانبر اوييم " . در همه اين حالتها ، غمگين و اندوهناك ، ماتمزده و غصّهدار و اندوهگين باش . وقتى از اين حالت فارغ شدى ، در جايى كه در آن نماز خواندى ، مىايستى و هفتاد بار مىگويى . . . » و دعايى را كه در متن كتاب آمده ، ذكر مىكند .