مؤمن نمىمانَد ، مگر اين كه براى [ ناراحتى ] فاطمه مىگِريد . . . » .
خداوند ، شيعيان ما را رحمت كند ! به خدا سوگند ، آنان ، حقيقتاً مؤمن اند . به خدا سوگند ، آنان در اندوه و حسرتى مدام ، در عزاى ما شركت مىكنند . « 1 »
1 / 2 سوگوارى در دهه اوّل محرّم
765 . الأمالى ، صدوق - به نقل از ابراهيم بن ابى محمود ، از امام رضا عليه السلام - : محرّم ، ماهى است كه در دوران جاهلى ، مردم ، جنگ را در آن ، تحريم مىكردند ؛ امّا ريختن خون ما را در آن ، روا شمردند و حرمت ما را شكستند و فرزندان و زنان ما را به اسارت بردند و در خيمه و خرگاه ما ، آتش بر افروختند و هر چه داشتيم ، به غارت بردند و حرمت پيامبر خدا صلى اللَّه عليه و آله را در حقّ ما رعايت نكردند .
روز حسين عليه السلام ، پلكهاى ما را زخمى كرد و اشكمان را جارى ساخت و عزيز ما را ذليل كرد و در سرزمين كَرْب ( اندوه ) و بلا ( گرفتارى ) ، اندوه و گرفتارى برايمان به ارمغان آورد . پس تا روز قيامت ، بايد گريه كنندگان بر كسى مانند حسين عليه السلام بگِريند ، كه گريه ، گناهان بزرگ را مىريزد .
پدرم - كه درودهاى خدا بر او باد - وقتى ماه محرّم مىرسيد ، خندان ديده نمىشد و اندوه ، بر او چيره مىشد تا اين ده روز به پايان برسد . وقتى روز دهم مىرسيد ، آن روز ، روز عزا و اندوه و گريهاش بود و مىفرمود : « اين ، همان روزى است كه حسين - كه درودهاى خدا بر او باد - در آن ، كشته شد » . « 2 »
هامش
( 1 )
قالَ رَسولُ اللَّهِ صلى اللَّه عليه و آله : إذا كانَ يَومُ القِيامَةِ نُصِبَ لِفاطِمَةَ عليها السلام قُبَّةٌ مِن نورٍ ، وأقبَلَ الحُسَينُ عليه السلام رَأسُهُ عَلى يَدِهِ ، فَإِذا رَأَتهُ شَهِقَت شَهقَةً لا يَبقى فِي الجَمعِ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ ولا نَبِيٌّ مُرسَلٌ ولا عَبدٌ مُؤمِنٌ إلّا بَكى لَها . . .
ثُمَّ قالَ أبو عَبدِ اللَّهِ عليه السلام : رَحِمَ اللَّهُ شيعَتَنا ، شيعَتُنا - وَاللَّهِ - هُمُ المُؤمِنونَ ، فَقَد - وَاللَّهِ - شَرِكونا فِي المُصيبَةِ بِطولِ الحُزنِ وَالحَسرَةِ 767
( ثواب الأعمال : ص 257 ح 3 ، الملهوف : ص 184 ) .
( 2 )
إنَّ المُحَرَّمَ شَهرٌ كانَ أهلُ الجاهِلِيَّةِ يُحَرِّمونَ فيهِ القِتالَ ، فَاستُحِلَّت فيهِ دِماؤُنا ، وهُتِكَت فيهِ حُرمَتُنا ، وسُبِيَ
-