بود . به خدا سوگند ، از او چيزى جز پايش كه در ركاب بود ، باقى نماند . « 1 »
5 / 23 عبد اللَّه بن عَزره خثعمى
عبد اللَّه بن عَزْره خَثعَمى ، يكى از تيراندازان سپاه عمر بن سعد بود كه جنايتهاى زيادى مرتكب شد . او قاتل جعفر بن عقيل است . و بنا به نقلى ، عبد الرحمان بن عقيل را نيز با پرتاب تير به شهادت رساند . با قيام مختار ، او فرار كرد و به مُصعَب ، پناهنده شد و مختار ، خانهاش را ويران نمود .
750 . تاريخ الطبرى - به نقل از ابو عبد الأعلى زُبَيدى - : مختار ، در پى مردى از بنى خثعم ، به نام عبد اللَّه بن عروه خثعمى بود كه مىگفت : دوازده تير ، به سوى آنها ( سپاه حسين ) پرتاب كردم كه همهشان ضايع شدند [ و اصابت نكردند ] .
او از دست مختار ، فرار كرد و به مُصعَب [ بن زبير ] پيوست و مختار ، خانهاش را ويران نمود . « 2 »
5 / 24 عبد اللَّه بن عُقبه
عبد اللَّه بن عُقبه غَنَوى ، از تيراندازان لشكر عمر بن سعد بود كه با تير خود ، يكى از فرزندان امام حسن عليه السلام به نام ابو بكر را به شهادت رساند . عبد اللَّه بن عُقبه با قيام
هامش
( 1 )
قامَ رَجُلٌ ، فَقالَ : أفيكُم حُسَينٌ ؟ قالوا : نَعَم ، فَقالَ : أبشِر بِالنّارِ !
فَقالَ : ابشِرُ بِرَبٍّ رَحيمٍ ، وشَفيعٍ مُطاعٍ ، قالَ : مَن أنتَ ؟
قالَ : أنَا ابنُ جُوَيزَةَ - أو حُوَيزَةَ - .
قالَ : فَقالَ : اللَّهُمَّ حُزهُ إلَى النّارِ ! فَنَفَرَت بِهِ الدّابَّةُ ، فَتَعَلَّقَت رِجلُهُ فِي الرِّكابِ . قالَ : فَوَاللَّهِ ، ما بَقِيَ عَلَيها مِنهُ إلّا رِجلُهُ 752
( المعجم الكبير : ج 3 ص 116 ح 2849 ، المصنّف ، ابن أبى شيبة : ج 8 ص 633 ح 261 ) .
( 2 )
وطَلَبَ - المُختارُ - رَجُلًا مِن خَثعَمَ يُقالُ لَهُ : عَبدُ اللَّهِ بنُ عُروَةَ الخَثعَمِيُّ ، كانَ يَقولُ : « رَمَيتُ فيهِمِ بِاثنَي عَشَرَ سَهماً ضَيعَةً » ، فَفاتَهُ ، ولَحِقَ بِمُصعَبٍ ، فَهَدَمَ دارَهُ 753
( تاريخ الطبرى : ج 6 ص 65 . ر . ك : ذوب النُّضار : ص 122 ) .