فصل پنجم : سرانجام كسانى كه در كشتن امام حسين عليه السلام و يارانش نقش داشتند
5 / 1 يزيد بن معاويه
يزيد بن معاوية بن ابى سفيان - كه مادرش مَيسون ، دختر بَجدَل كلبى بود - در سال 25 يا 26 هجرى ، متولّد شد و در سال 64 هجرى ، به هلاكت رسيد .
وى كه مُجرم اصلى در فاجعه خونبار كربلا بود ، تنها سه سال پس از اين فاجعه ، در 38 سالگى با ننگآميزترينِ مرگها ، از دنيا رفت و با مرگش ، حكومت ننگين خاندان ابوسفيان نيز پايان يافت .
گزارشها ، در باره علّت مرگ ناگهانى يزيد ، مختلف اند ؛ امّا مورّخان ، اتّفاق نظر دارند كه افراط در مِىگُسارى و بَدمستى ، موجب هلاكت او گرديد . برخى گفتهاند : وى هنگام رقص و در حال بدمستى به زمين خورد و مغزش متلاشى گرديد . برخى ، گاز گرفته شدن توسط ميمونش را كه با وى بازى مىكرد ، و برخى ، كثرت مىگسارى و قى كردنِ پياپى آن را عامل هلاكت او ذكر كردهاند .
همچنين گزارش شده كه صورت او پس از مرگ ، همچون قير ، سياه شد و با ظاهرى چون باطنش ، به عالم آخرت منتقل گرديد .
گفتنى است كه عبّاسيان ، در سالهاى نخست حكومتشان ، قبرهاى يزيد ، معاويه و عبد الملك بن مروان را نبش كردند و استخوانهاى باقىمانده آنان را آتش زدند .