زدند و سرنگون شد و قاتل ، بريدن سرش را آغاز كرد ، مُنادىاى از دل عرش ، ندا داد : اى امّت سرگردانى كه پس از پيامبرتان گمراه شديد ! خداوند ، شما را به [ درك ] عيد قربان و عيد فطر ، موفّق ندارد !
به خدا سوگند ، آنان ، نه توفيق يافتند و نه توفيق خواهند يافت [ كه عيدى را درك كنند ] ، تا آن گاه كه انتقام خون حسين عليه السلام گرفته شود . « 1 »
2 / 11 فريادِ جبرئيل عليه السلام
530 . كامل الزيارات - به نقل از حلبى - : امام صادق عليه السلام به من فرمود : . . . « هنگامى كه حسين عليه السلام كشته شد ، كسى به ميان لشكر ابن زياد رفت و فريادى كشيد . او را باز داشتند . او به ايشان گفت : چگونه فرياد نكشم ، در حالى كه پيامبر خدا صلى اللَّه عليه و آله ايستاده است و يك بار به آسمان مىنگرد و يك بار به دسته شما ؟ ! من مىترسم كه بر ساكنان زمين ، نفرين كند و من هم ميان آنان هلاك شوم !
آنان به يكديگر گفتند : اين ، انسانى ديوانه است .
توبهكنندگان گفتند : به خدا سوگند ، ما براى خود ، كارى نكرديم . سَرور جوانان بهشت را براى فرزند سميّه كشتيم .
آنان بر عبيد اللَّه بن زياد ، شوريدند و كارشان به آن جا رسيد كه مىدانى » .
به امام عليه السلام گفتم : فدايت شوم ! اين فرياد كننده ، كه بود ؟
فرمود : « ما او را جز جبرئيل عليه السلام نمىدانيم . هان كه اگر اجازه داشت ، فريادى بر سر آنان مىكشيد كه روح را از پيكرشان مىربود و به دوزخ مىبُرد ؛ امّا به آنان مهلت داده
هامش
( 1 )
لَمّا ضُرِبَ الحُسَينُ بنُ عَلِيٍّ عليه السلام بِالسَّيفِ فَسَقَطَ رَأسُهُ ، ثُمَّ ابتَدَرَ لِيَقطَعَ رَأسَهُ ، نادى مُنادٍ مِن بُطنانِ العَرشِ : ألا أيَّتُهَا الامَّةُ المُتَحَيِّرَةُ الضّالَّةُ بَعدَ نَبِيِّها ! لا وَفَّقَكُمُ اللَّهُ لِأَضحى ولا لِفِطرٍ .
قالَ : ثُمَّ قالَ أبو عَبدِ اللَّهِ عليه السلام : فَلاجَرَمَ وَاللَّهِ ، ما وُفِّقوا ولا يُوَفَّقونَ حَتّى يَثأَرَ ثائِرُ الحُسَينِ عليه السلام 532
( الكافى : ج 4 ص 170 ح 3 ، كتاب من لا يحضره الفقيه : ج 2 ص 175 ح 2059 ) .