خيمهها در شب عاشورا و همچنين داوطلب شدن ايشان براى شهادت پيش از ديگر بنىهاشم ، بنا بر نقل مشهور ، از ويژگىهاى اين فرزند برومند سيّد الشهدا عليه السلام است .
در « زيارت ناحيه مقدّسه » ، خطاب به او آمده است :
السَّلامُ عَلَيكَ يا أوَّلَ قَتيلٍ مِن نَسلِ خَيرِ سَليلٍ مِن سُلالَةِ إبراهيمَ الخَليلِ ، صَلَّى اللَّهُ عَلَيكَ وعَلى أبيكَ ، إذ قالَ فيكَ : قَتَلَ اللَّهُ قَوماً قَتَلوكَ ، يا بُنَيَّ ما أجرَأَهُم عَلَى الرَّحمنِ وعَلَى انتِهاكِ حُرمَةِ الرَّسولِ ! عَلَى الدُّنيا بَعدَكَ العَفا « 1 » .
سلام بر تو ، اى نخستين كُشته از تبار بهترين بازمانده از نسلِ ابراهيم خليل ! « 2 » درود خدا بر تو و بر پدرت ، آن گاه كه در بارهات فرمود : « خدا ، بكُشد آن گروهى را كه تو را كُشت . پسرم ! چه جرئتى بر خداى مهربان كردند . و چه جسارتى در هتكِ حرمت پيامبر ! پس از تو ، خاك بر سرِ دنيا ! » .
در « زيارت رجبيّه » هم از او ياد شده است .
گفتنى است كه در شمارى از منابع متأخّر ، مطالبى در ذكر مصائب على اكبر عليه السلام گزارش شده است كه در منابع معتبر ، يافت نمىشود ؛ بلكه خلافِ واقع بودن بسيارى از آنها ، قطعى است ، مانند آنچه در معالى السبطين آمده كه امام حسين عليه السلام ، وقتى ديد كه فرزند جوانش على اكبر به ميدان جنگ مىرود ، به حال احتضار در آمد ! « 3 » يا اين كه عمّهها و خواهران على اكبر ، از به ميدان رفتن وى ، ممانعت كردند ! يا اين كه زينب عليها السلام قبل از رسيدن امام عليه السلام به بالين على اكبر ، خودش را روى جنازه او انداخت ؛ چون مىدانست كه ايشان ، اگر فرزندش را كشته ببيند ، روح از بدنش مفارقت مىكند ! « 4 »
هامش
( 1 ) الأقبال : ج 3 ص 73 .
( 2 ) در تاريخ طبرى ( ج 5 ص 446 ) آمده است : « نخستين كشته از خاندان ابو طالب ، در روز عاشورا ، علىِ اكبر ، فرزند حسين عليه السلام بود » .
( 3 ) معالى السبطين ( ج 1 ص 254 ) ، اين مطلب را از شيخ جعفر شوشترى نقل كرده است ؛ امّا در هيچ يك از آثار مرحوم شوشترى يافت نشد .
( 4 ) گفتنى است اصل زودتر آمدن زينب عليها السلام بر بالين على اكبر عليه السلام در برخى منابع معتبر آمده است و اشكال عمده ، در بيان علّتى غيرواقعى براى ماجراست . مؤلّف معالى السبطَين ( ج 1 ص 254 ) مىگويد : زينب عليها السلام آمد تا امام عليه السلام از دنيا نرود !