ابا عبد اللَّه ! تو هماره اسوه بودهاى [ و هستى ] » . . . .
سوگند به آن كه جانم به دست اوست ، بنى اميّه خونت را خواهند ريخت ؛ ولى نمىتوانند تو را از دينت جدا كنند و خدا را از ياد تو ببرند » . « 1 »
ب - كوفيان
58 . أنساب الأشراف - به نقل از مجاهد - : على عليه السلام در كوفه فرمود : « شما در چه حالى هستيد ، هنگامى كه خاندان پيامبرتان نزد شما آيند ؟ » .
گفتند : چنين و چنان مىكنيم .
على عليه السلام سرش را تكان داد و سپس فرمود : « بلكه آنها را مىآوريد . سپس روى مىگردانيد و آنان را [ از گرفتارى ] بيرون نمىآوريد و آن گاه در پى پاك كردن خود بر مىآييد و نمىتوانيد » . « 2 »
3 / 5 خبر دادن على عليه السلام از نام پرچمدار لشكرى كه با او مىجنگد
59 . الإرشاد : سُوَيد بن غَفله گفت : مردى نزد امير مؤمنان عليه السلام آمد و گفت : اى امير مؤمنان ! من از وادى القرى « 3 » عبور كردم و خالد بن عُرفُطه را ديدم كه در آن جا مرده است . برايش آمرزش بخواه .
امير مؤمنان فرمود : « دست بدار ! او نمرده است و نمىميرد تا سپاه گمراهى را كه پرچمدارش حبيب بن حِماز است ، فرماندهى كند » .
هامش
( 1 )
قالَ عَلِيٌّ عليه السلام لِلحُسَينِ عليه السلام : يا أبا عَبدِ اللَّهِ ، إسوَةٌ أنتَ قِدماً . . . فَوَالَّذي نَفسي بِيَدِهِ ، لَيَسفِكَنَّ بَنو امَيَّةَ دَمَكَ ، ثُمَّ لا يُزيلونَكَ عَن دينِكَ ، ولا يُنسونَكَ ذِكرَ رَبِّكَ 57
( كامل الزيارات : ص 149 ح 178 ، بحار الأنوار : ج 44 ص 262 ح 17 ) .
( 2 )
قالَ عَلِيٌّ عليه السلام بِالكوفَةِ : كَيفَ أنتُم إذا أتاكُم أهلُ بَيتِ نَبِيِّكُم ؟ قالوا : نَفعَلُ ونَفعَلُ .
قالَ : فَحَرَّكَ رَأسَهُ ، ثُمَّ قالَ : بَل تورِدونَ ، ثُمَّ تُعَرِّدونَ فَلا تُصدِرونَ ، ثُمَّ تَطلُبونَ البَراءَةَ ولا بَراءَةَ لَكُم 58
( أنساب الأشراف : ج 2 ص 409 ) .
( 3 ) ر . ك : نقشه شماره 5 در پايان كتاب .