3 . بر فرض آن كه سند اين روايت را تا شيخ طوسى معتبر بدانيم ، به نظر مىرسد كه پس از شيخ طوسى ، سند ، دچار گسستگى و سَقْط است ؛ زيرا در فاصله طولانى دوران حيات شيخ طوسى ( 385 - 460 ق ) تا زمان صدور روايت ( سال 252 ق ) ، تنها دو واسطه ، آن را گزارش كردهاند كه عادتاً ممكن نيست .
4 . زمان صدور زيارتنامه ياد شده ، سال 252 ق ، يعنى دوران امامت امام هادى عليه السلام و قبل از ولادت امام مهدى عليه السلام گزارش شده است . بنا بر اين ، مقصود از « ناحيه مقدّسه » در اين روايت ، نه امام مهدى عليه السلام ، بلكه امام هادى عليه السلام ( 214 - 254 ق ) است .
با توجّه به نكات ياد شده ، اين زيارتنامه نيز سند معتبر ندارد . البته بايد توجه معناست كه نمىتوان آن را به طور مستقيم و صريح ، به اهل بيت عليهم السلام نسبت داد و در كرده ، مورد بهرهبردارى قرار گيرد .
گزيده شهادت نامه امام حسين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 1047
مساهمون: محمد الريشهري
ص١٠٤٧