وجود ندارد .
ميزان اعتبار زيارت نخست ( مشهور به « زيارت ناحيه مقدّسه » )
همانطور كه در متن منقول از كتاب المزار الكبير ملاحظه شد ، اين زيارت ، سند متّصل به ناحيه مقدّسه ندارد و روايت آن ، اصطلاحاً « مُرسَل » است و قابل ارزيابى سندى نيست ؛ ولى مؤلف كتاب المزار الكبير ، در مقدمه اين كتاب ، آورده است :
اما بعد : من در اين كتابم ، زيارتهاى گوناگونى را براى مشاهد مشرّف ، و نيز آنچه را در آداب مسجدهاى فرخنده وارد شده است ، ودعاهايى را كه پس از نمازها خوانده مىشوند ، و مناجاتهاى لذتبخشى را كه در خلوتگاهها با خداوندِ ازَلى مىشود ، و آن دسته دعاهايى را كه در امور مهم ، با آنها به خداوندْ پناه برده مىشود ، گرد آوردهام ؛ دعاهايى كه راويان مورد اعتماد ، با سند ، از بزرگان [ امّت ] ، نقل كردهاند « 1 » .
برخى گفتهاند كه اين عبارت ، در توثيق عمومى همه كسانى كه در اسناد روايات كتابِ ياد شده قرار دارند ، صراحت دارد و از جمله كسانى كه بر اين مطلبْ اصرار دارند ، محدّث نورى است ؛ « 2 » ليكن در اين باره ، توجه به چند نكته ضرورى است :
1 . ممكن است مقصود ابن مشهدى از عبارت مذكور ، توثيق مشايخ بِلا واسطه روايى خويش باشد . بنا بر اين ، او مىخواهد بگويد كسانى كه اين روايات را براى وى نقل كردهاند يا در كتب خود نوشتهاند ، مورد وثوق هستند ، نه اين كه همه كسانى كه در سلسله اسناد روايات كتاب وى ( المزار الكبير ) آمدهاند ، مورد وثوق او باشند .
2 . وقتى برخى از راويان كتابهايى مانند الكافى ( با آن همه دقت مؤلف آن ) ، ثقه نيستند ، بعيد به نظر مىرسد مؤلفى ادعا كند كه همه راويان كتاب او ، مورد وثوق او هستند .
هامش
( 1 ) المزار الكبير : ص 27 .
( 2 ) ر . ك : خاتمة مستدرك الوسائل : ج 1 ص 359 و ج 2 ص 451 .