مىگويند :
قريشيان به كعب و همراهانشان گفتند :
« إنّكم أهل كتاب و محمد صاحب كتاب و لا نأمن أن يكون هذا مكراً منكم فإن أردتم أن تخرج معكم فاسجدوا لهذين الصنمين و آمنوا بهما . » « 1 » اين شيوه عملكرد ، در نهايت مورد تأييد قريشيان نبود ؛ چه آنان مىدانستند كه بر اثر مقاومت قريش ، مسلمانان مدينه رو به تضعيف مىنهند و در نتيجه موقعيّت متزلزل قبائل يهودى يثرب ، تثبيت خواهد شد . با اين همه « كعب بن اشرف » به اتّكاى مال فراوان و سياست وحدتبخشى به يهوديان « بنوقريظه » ، « بنوقينقاع » و « بنونظير » توانست علىرغم كينههاى ديرينه با مشركان ، مكيّان را به پيوند خود در آورد و جبههء مبارزه يهوديان را عليه اسلام نوپا ، تحكيم بخشد و خود در وادى همهء اين تلاشها ، به صورت قدرتى مقاوم در برابر مسلمانان جلوه نمايد .
محمّد رسول اللَّه صلى الله عليه و آله به نقش « كعب بن اشرف » در بسيج يكپارچهء مخالفان توحيد ، مطّلع بود و توجه ژرف او در اهميت نقشى اينچنين و ضرورت اتخاذ يك تدبير قاطع باعث گرديد كه اين آيه بر قرآن وى نقش بندد :
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ وَ يَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا هؤُلاءِ أَهْدى مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا سَبِيلًا أُولئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ وَ مَنْ يَلْعَنِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ نَصِيراً
. « 2 »
هامش
( 1 ) . « شماداراى كتاب آسمانى هستيد و محمد صلى الله عليه و آله نيز صاحب كتاب آسمانى است ما از مكر شمادر ايمن نيستيم ، اگر مايل باشيد همراه شما بيرون خواهيم آمد ، پس به اين دو بُت سجده كنيد و به اينان ايمان آوريد . »
( 2 ) . « نديدى و تعجب نكردى از حال آنانكه بهرهاى از كتاب آسمانى داشتند ، چگونه به بُتان جبت و طاغوت گرويده و با مشركين هم عهد و متّفق شدند و به كافران مشرك مىگويند كه راه شما به صواب نزديكتر از طريقهء اهل ايمان است . اين گروهاند كه خداوند آنانرا لعنت كرد و هركه را خدا لعنت كند و از رحمت خود دور سازد ، ديگر هرگز كسى مدد و يارى او نتواند كرد . » نساء : 51 و 52