تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مدينه شناسى ( ط مشعر ) ( فارسى ) — صفحة 174

مساهمون:

ص١٧٤
« معناه أنّ له هناك منبراً على حوضه و قيل معناه أنّ قصد منبره و الحضور عنده لملازمة الأعمال الصالحة يورد صاحبه الحوض و يقتضى شربه منه » . « 1 » در حد و حدود واقعى روضه از سمت قِبلى آن - كه در غرب به منبر و در شرق به حجره محصور است - اختلافى وجود ندارد ؛ ولى از سمت شامى ، اظهار نظرهاى متفاوتى در لابلاى متون معتبر مشاهده شده است . از نظر منابع اماميّه ، خانهء فاطمه عليها السلام جزو بيت پدرش محسوب شده است ؛ چنان كه كلينى به روايت از « سهل بن زياد » به نقل از « جميل بن درّاج » از ابوعبداللَّه و در حديث ديگرى از معاوية بن وهب به نقل از ابوعبداللَّه ، به آن تصريح كرده است . بتنونى در « الرّحلة الحجازيّه » مساحت روضه را حدود 22 متر در 15 متر آورده است و اين ، حدّ و فاصله‌اى است كه در زمان « عثمانىها » با نرده‌هاى مسى زرد ، مشخّص شده بود كه البتّه امروزه ، به استثناى نرده‌هاى حدّ قبلى روضه - از منبر تا حجره - نرده‌هاى حدّ شمالى و غربى آن ديده نمىشود . برزنجى در « فى نزهة النّاظرين » مىنويسد : سلطان سليم عثمانى ( متوفّاى 945 ه . ق . ) نصف طول ستون‌هاى مستقر در حدّ روضهء شريفه را با مرمرهاى سفيد و قرمز نماسازى كرده بود كه در زمان سلطان عبدالمجيد مرمّت ، منقّش و مُذهّب شد و زمين آن را با سنگ‌هاى سرخِ استخراج شده از كوه‌هاى شمالى درّهء عقيق در شمال غربى مدينه فرش نمودند . حدّ روضه ( 15 * 22 متر ) مبتنى بر متراژ مساحت بين ستون‌هاى مذكور بوده است كه بر اساس روايات اصحاب و مشاورهء اهل علم ، تعيين و حدبندى شده است . به هرحال به عقيدهء مؤلّف حقير ، اين نتايج ، اختلافى با نظرگاه موجود در احاديث اهل‌بيت عليهم السلام ندارد . در مورد تعيين حدود خانهء محمّد رسول‌اللَّه صلى الله عليه و آله بايد گفت : با فرض اين‌كه خانهء فاطمه عليها السلام جزو بيت و حجره باشد ، حدّ روضه شامل حجره و مقصوره مىشود و با اين وصف ، الزاماً مىتواند مُحاذى اين مكان را در مسجدالنّبى شامل شود .
هامش
( 1 ) . « به‌اين معنىاست كه در آنجا منبرى كنارحوضش دارد و گفته شده است كه منظور منبر او است و حضور داشتن دركنارش جهت‌انجام اعمال نيك‌موجب مىگردد شخص برحوض واردشده وازآن حوض بنوشد . »