ابوبكر حضرمى و ابوبصير همچنين معاوية بن وهب و جميل بن درّاج به نقل از جعفربن محمد ابوعبداللَّه در دفتر حديث خود ثبت و ضبط كرده است .
شيخ طوسى « 1 » حديث ياد شده را از حسين بن سعيد ، از محمدبن سنا ، از ابنمكان ، از ابوبصير ، از ابوعبداللَّه روايت كرده است . در اين خصوص ترديدى نيست كه تمامى منابع حديث اهلبيت و به استناد آن منابع فقهى در شرح « كتاب الحج » نسبت به حديث مشهور ، پذيرش خاصّى دارند كه در نظام ارزشى اسلامى ، نه تنها در اصالت اين امر ترديدى روا داشته نشده ؛ بلكه مشوّق انجام عبادت و زيارت در روضهء مباركه نبوى نيز بودهاند ؛ به حدّى كه براى ديدار كنندگان مرقد محمد رسولاللَّه صلى الله عليه و آله معلوم مىكند كه قدسيّت مسجد النّبى ، اساساً به وجود روضهء شريفه است .
اين حديث در منابع روايتى صحابه - به اتّفاق و تواتر - مورد تأكيد قرار گرفته است .
در مجموعهء حديث صحيح ، امام بخارى ، كتاب الصّلاة فى مسجد الرّسول ، باب 5 و كتاب فضائل المدينه ، باب 12 و كتاب الرّقاق ، باب 52 ، مكرّر در مكرّر و به اسناد مختلف ، حديث ياد شده را به لفظ واحد روايت و آن را ثبت كرده است . « 2 » همچنين امام مسلم در « صحيح » كتاب الحج ، نووى در « شرح صحيح مسلم » ، « 3 » امام ترمذى در « سنن » كتاب المناقب و كتاب « موطأ » ، امام مالك در كتاب النهى عن استقبال القبلة ، احمدبن حنبل در « مسند » ، جزء 2 ، 3 ، 5 ، 6 ، ابنسعد در « الطبقات الكبرى » و در نهايت ابننجّار در « اخبار مدينة الرسول » ، گفتهء محمد رسول اللَّه را به اتّفاق لفظ و اشتراك در استنباط و درك ، نقل و ذكر كردهاند .
نووى در « شرح صحيح مسلم » ( ج 6 ، ص 99 ) ، حاشيهء ارشاد السّارى قسطلانى به گفتهء قاضى عياض استناد كرده كه :
« قال أكثر العلماء المراد منبره بعينه الّذي كان في الدنيا و هذا هو الأظهر » . « 4 » ولى عقيدهء بسيارى ديگر از متفكّران را ناديده نگرفته است كه :
هامش
( 1 ) . تهذيب الاحكام ، ج 6 ، ص 12
( 2 ) . از قسطلانى در ارشاد السارى لشرح صحيح البخارى ، ج 2 ، باب فضل ما بين القبر و المنبر .
( 3 ) . ج 6 ، ص 99 ، در حاشيهء ارشاد السارى قسطلانى ، چاپ دارالفكر .
( 4 ) . « اكثر علما مىگويند منظور « بعينه » منبر اوست ، كه در دنيا بوده است و اين سخن صحيحتر است . »