محراب مريم مىناميدند ، ولى در اين عصر آن اسامى تغيير كرده و لِكُلّ دَوْرٍ طَورٌ .
قباب صحن منخفض
قبّهء سليمان قبّهء محكمةالبنايى است و صخرهء ثانيه در ميان آن است و آن سنگى است كه حضرت سليمان عليه السلام بعد از اتمام بناى مسجداقصى بر روى آن ايستاده ، دعا كردند و اكنون آن سنگ را بر ديوار شرقى آن قبّه نصب كردهاند . سنگ صاف مسطّحى است و اين قبّه در طرف سور شرقى در نزديكى باب دويداريّه است و از بناهاى بنىاميّه است . قبهء موسى ، قبهاى است كه در قديم به قبّةالشجره معروف بوده است و ملك صالح نجمالدين ايّوب بن ملكالكالم در سنهء 649 اين قبّه را بنا كرده است . اين كه قبّه موسى گويند مقصود حضرت موسى نيست ولى تصحيح نصب آن را نكردهاند . قبّهء طوما ، قبّهاى است كه در سمت جنوب شرقى صحن است و در وجه تسميهء او چنين گويند كه ، بعضى از ملوك از جبل زيتون طومارى انداخته بودهاند ، به آن موضع افتاده است ، لهذا در آنجا قبّه بنا كردند .
رواقهاى صحن
در صحن مبارك ، در سه طرف آن كه شرقى و غربى و شمالى باشد ، رواقها ساختهاند .
آنچه در سمت شرقى بوده است ، منهدم شده آثارى از آن باقى نمانده است و آنكه در سمت غربى است رواقهاى محكمةالبناء است و طول آنها از جنوب به شمال است .
اولش از بابالمغاربه و آخرش بابالمناظر است و در سلطنت ملك ناصر محمد بن قلاوون تجديد عمارت شده است و آنكه در سمت شمال است ، طول آن از مشرق به مغرب است و حدّ آنها از بابالاسباط است تا مدرسهء جادليّه كه آن را در اين عصر دارالنّيابه گويند . و در سلطنت اشرف شعبان بن حسين در سنهء 769 بنا شده است .
مهد عيسى
در طرف زاويه شمالى سور صحن ، زمينى است آن را خدّام ، سوقالمعرفه گويند ، مهد عيسى در تحت آن زمين است . بعد از چند پله وارد فضاى مربعى مىشوند . در سمت شرقى آن سنگى است حفره دارد و بر روى آن قبّهء كوچكى ساختهاند . گويند همان سنگ مهد عيسى بوده است . در طفوليّت در آن مهد سخن گفتهاند و آن قبّه دو ستون دارد ، جاى