جلوه در آن زمان نوجوانى و چهارده ساله بود . او تحصيلات مقدماتى ، قرائت و ادبيات فارسى و بخشى از علوم عربى و حتى خط و كتابت را در زواره فراگرفت و با وجود آنكه از دست دادن پدر روانش را آزرده بود ، از كسب دانش دست برنداشت .
جلوه بسيار سختكوش بود ؛ از اينرو با وجود فراهم نبودن امكانات ، جهت پيگيرى تحصيلات ، موطن خود را به قصد اصفهان ترك كرد . مدرسهاى كه حكيم جلوه در آن اقامت گزيد ، از بناهاى امير محمدمهدى ، معروف به حكيمالملك - از نوادگان سيد روحالله طباطبايى اردستانى - است . حجرهاى كه جلوه انتخاب و در آن بيتوته نمود ، همان جايى است كه سيد حسين طباطبايى ، متخلص به « مجمر » ، شاعر زوارهاى ، در سال 1209 ه . ق ، در آن اقامت داشت .
شوق تحصيل ، تفكر و تحقيق ، در وجود جلوه موج مىزد و طبع حقيقتجوى او با انديشههاى دينى ، بهخصوص افكار فلسفى و عرفانى آشنا شد ؛ چنانكه ايشان مىنويسد : « چون فطرتها در ميل به علوم مختلف است ، خاطر من ميل به علوم عقليه كرد و در تحصيل علوم معقول از الهى و طبيعى و رياضى ، اوقاتى صرف كردم » . « 1 »
هامش
( 1 ) . تاريخ حكما و عرفاى متأخرين صدرالمتأهلين ، ص 160 . به نقل از گلشن ابرار ، ج 1 ، ص 394 .