ابراهيم در مدينه زاده شد و مردى با تدبير و جلالت بود . وى در ميان خاندان خويش بر ديگران برترى داشت و پيوسته مردم را به ايجاد حكومتى دعوت مىكرد كه مورد رضايت اهل بيت عصمت و طهارت ( عليهم السلام ) باشد . شيخ طوسى در كتاب رجال خود ابراهيم طباطبا را از اصحاب و راويان امام جعفر صادق ( ع ) شمرده است . برخى رجاليون ديگر نيز ابراهيم را از شاگردان و ياران امام جعفرصادق ( ع ) و راويان حديث برشمردهاند . « 1 » همچنين گفته شده كه ايشان عقايد خود را محضر امام رضا ( ع ) عرضه داشته و از شك و گمان منزه نموده است .
نجمالدين محمد عمرى ، نسبنگار شهير قرن پنجم هجرى ، پيرامون شخصيت گرانمايه جد سادات طباطبايى ( ابراهيم طباطبا ) مىنويسد : « ابراهيم طباطبا مردى بزرگ بود و در ميان قوم خود بر ديگران تقدم داشت . وى شخصيت خود را آشكار ساخت و مردم را به حكومت مورد رضاى آل محمد ( ص ) دعوت مىكرد » .
ابراهيم از معترضان خلافت عباسى بود ؛ چنانكه در قيام معروف شهيد فخ كه سال 169 ه . ق ، به وسيله گروهى از سادات و علويان عليه خاندان بنىعباس شكل گرفت ، كنار حسين بن على شهيد فخ بود ؛ اما از آن معركه جان سالم بهدر
هامش
( 1 ) . تنقيح المقال ، عبدالله مامقانى ، 1341 ش ، ج 1 ، ص 14 .