گرفت . حسن با وجود ترديد و ترس از بيعتشكنى مردم ، با اصرار برخى قيام كنندگان ، بيعت را پذيرفت و برخى علما مانند شعبى ، حسن بصرى و ابن سيرين با او بيعت كردند . « 1 » پس از كشته شدن ابن اشعث در سال 85 ه . ق « 2 » حسن مثنى نيز متوارى شد . بنىاميه كه كينه او را به دل داشتند ، در صدد قتل او برآمدند .
سرانجام فرستادگان وليد بن عبدالملك ( حك : 86 - 96 ه . ق ) او را مسموم و شهيد كردند . « 3 » پيش از آن نيز ، خليفه اموى به امير مدينه منوره فرمان داده بود تا به حسن مثنى تازيانه زند و او را در ملأ عام نگهدارد ؛ اما حسن با دعايى كه امام زينالعابدين ( ع ) به او آموخته بود ، نجات يافت . « 4 »
بنا به روايتى ، حسن مثنى به دست دستياران سليمان بن عبدالملك بن مروان ( حك : 96 - 99 ه . ق ) مسموم شد . مدفن حسن مثنى در قبرستان بقيع است ؛ اما اكنون جاى آن مشخص نيست . به نظر مىرسد مزار او كنار مدفن بنىهاشم واقع شده باشد .
هامش
( 1 ) . المصابيح ، ص 344 .
( 2 ) . تاريخ طبرى ، ج 6 ، ص 389 .
( 3 ) . عمدةالطالب ، صص 100 و 101 ؛ المصابيح ، ص 345 .
( 4 ) . تاريخ دمشق ، ابن عساكر ، 1415 - 1421 ق ، ج 13 ، ص 66 .