حسن مثنى به جدش رسولالله ( ص ) شبيه بود . او سيدى شريف ، رئيس ، جليلالقدر ، بلندمرتبه ، عالىقدر ، دانشمند ، اهل عمل ، فاضل ، كامل ، صالح ، عابد با ورع و زاهد بود .
حسن مثنى راوى حديث پدرش امام حسن ( ع ) ، عبدالله ابن جعفر « 1 » و همسرش فاطمه بنتالحسين ( ع ) بود . « 2 » از حسن نيز كسانى مانند حنان بن سدير كوفى ، سعيد بن ابىسعيد ، عبدالله بن حفص بن عمر بن سعد ، حسن بن محمد حنفيه و همچنين فرزندان خود حسن مثنى ، يعنى ابراهيم ، عبدالله ، حسن مثلث « 3 » ، سهيل ، « 4 » زياد بن سوقه « 5 » روايت نقل كردهاند .
سرانجام حسن مثنى در سال 97 ه . ق در سن 53 سالگى بهدست امويان مسموم شد و به شهادت رسيد . پيش از اين ، وقتى عبدالرحمن بن اشعث ، عبدالملك بن مروان ( حك : 65 - 86 ه . ق ) را از خلافت خلع و بر ضد او قيام كرد ، به توصيه برخى فقها ، براى خليفه شدن حسن مثنى از مردم عراق بيعت
هامش
( 1 ) . تهذيب التهذيب ، ج 2 ، ص 263 .
( 2 ) . الوافى بالوفيات ، ج 8 ، صص 168 و 169 .
( 3 ) . تهذيب التهذيب ، ج 2 ، ص 253 .
( 4 ) . الجرح و التعديل ، ج 3 ، ص 5 .
( 5 ) . المحاسن ، ابى جعفر احمد بن محمد ، 1413 ق ، ج 2 ، ص 362 ؛ بحار الأنوار ، محمدباقر مجلسى ، 1403 ق ، ج 66 ، صص 148 و 149 .