فاطمه دختر سيدالشهدا ( ع ) ، پس از بازگشت از كربلا ، به زندگى با شوهر آزاد شدهاش در مدينه منوره ادامه داد . در كانون گرم و باصفاى اين زوج ، فرزندانى مؤمن و شجاع ، به نامهاى عبدالله ، ابراهيم ، حسن و زينب تربيت يافتند كه هر كدام به نوعى ادامه دهنده راه مبارزاتى امام حسن و امام حسين ( عليهما السلام ) بر ضد حكومت غاصبانه اموى بودند .
شايان ذكر است كه فاطمه پس از درگذشت حسن مثنى ، با نواده عثمان بن عفان به نام عبدالله بن عمرو بن عثمان ازدواج كرد كه حاصل اين وصلت ، سه فرزند به نامهاى محمد ديباج ، قاسم و رقيه بود .
بيشتر فرزندان و نوادگان فاطمه ، در جريان مبارزه با عباسيان ، بهدست دستگاه خلافت ، زندانى يا شهيد شدند .
در پى درگذشت عبدالله بن عمرو بن عثمان ، عبدالرحمان ابن ضحاك فهرى ، والى مدينه ( حك : 101 - 104 ه . ق ) از فاطمه خواستگارى و حتى تهديد كرد كه اگر با او ازدواج نكند ، پسرش عبدالله را به تهمت شرب خمر تازيانه خواهد زد ؛ اما دختر امام حسين ( ع ) به او پاسخ منفى داد . پس از آن فاطمه براى شكايت از حاكم مدينه ، نزد يزيد بن عبدالملك بن مروان ( حك : 101 - 105 ه . ق ) رفت كه نتيجهاش عزل عبدالرحمن بن
ابراهيم غمر ( نواده امام حسن مجتبى ع و جد سادات طباطبايى ) ( فارسى ) — صفحة 23
مساهمون: محمود سامانى
ص٢٣