زياد فرمانده اعزامى امويان شد . عبيدالله در شمال عراق موضع گرفته بود . طبيعى بود كه بنىاميه نمىتوانستند به قدرت رسيدن شيعيان را در عراق تحمل كنند ؛ ازاينرو عبدالملك بن مروان كه تازه به حكومت رسيده بود ، عبيدالله بن زياد را مأمور كرد تا قيام مختار را سركوب كند و خود زمام كوفه را بهدست گيرد ؛ ازاينرو مختار نخست يزيد بن انس را به مقابله او فرستاد . « 1 » يزيد بن انس پس از چندين حمله در اثر بيمارى فوت كرد . باقىمانده لشكرش نيز وقتى دريافتند در مقابل ابن زياد تاب مقاومت ندارند ، به سوى كوفه حركت كردند . مختار وقتى اخبار جنگ را شنيد ، فورى ابراهيم را با هفتصد نيرو براى جنگ با ابن زياد به طرف موصل فرستاد و سفارش كرد كه هرجا باقىمانده لشكر يزيد بن انس را ديدند ، آنها را نيز با خود ببرند . ابراهيم نيز چنين كرد . « 2 »
مورخانى همچون « بلاذرى » ، « طبرى » و « ابن اعثم » گزارش كردهاند كه عبدالملك بن مروان پس از تثبيت حكومت اموى در شام و مصر ، سپاه نيرومندى را به فرماندهى عبيدالله بن زياد به عراق اعزام كرد . عبيدالله مأموريت داشت با نابودكردن مصعب بن زبير و مختار ثقفى در عراق ، در نهايت عبدالله بن زبير را در مكه نيز نابود كند .
هامش
( 1 ) . تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 359 .
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 45 ، ص 372 .