آن كى خواهد بود و اين آيه با آيه اول سوره
اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ
و آيه ديگر كه
اقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ
است يعنى ساعت قيامت خيلى نزديك است منافات ندارد زيرا كه مقصود از ( اقترب ) در آنجا بطور اجمال است كه بطريق وحى ميدانم كه وعده قيامت نزديك است و در اينجا از ساعت وقوعش و مدّت بقاء دنيا نفى علم مينمايد زيرا كه چنانچه در اين آيه و يك آيه آن آخر سوره لقمان است و نيز در اخبار بسيار است يكى از چيزهايى كه خداوند علم آن را اختصاص به خود داده ساعت وقوع قيامت است .
إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَ يَعْلَمُ ما تَكْتُمُونَ
ظاهرا اين آيه مربوط به آيه بالا است و از اين دو آيه چنين استفاده مىشود كه حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله و سلّم علم بساعت وقوع قيامت را از خود نفى نموده و نسبت بخداى تعالى ميدهد كه او است عالم به آنچه ظاهر است از سخنان شما و اعتراضاتتان و آنچه را از حقد و حسد در دل مخفى گردانيدهايد .
وَ إِنْ أَدْرِي لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَكُمْ وَ مَتاعٌ إِلى حِينٍ
بنا بر آنچه مفسرين در توجيه آيه گفتهاند و از آيه بالا ميتوان استفاده نمود در اينجا كلامى در تقدير است كه نظر به آنچه شما از ضديّت و دشمنى با رسول و مؤمنين در دل پنهان داريد و آنچه را كه ظاهر ميگردانيد و از هيچگونه عمل ناروايى نسبت به آنها خوددارى نمينمائيد نميدانم حكمت در تأخير عذاب شما چيست شايد آزمايش باشد كه شما را مهلت داده كه از زندگانى دنيا تمتّع ببريد تا موقعى كه عذاب برسد .
قالَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّ وَ رَبُّنَا الرَّحْمنُ الْمُسْتَعانُ عَلى ما تَصِفُونَ
در اين آيه از قرّاء سه وجه حكايت شده : حفص گفته ( قال ربّ ) كه مقول قول رسول باشد يعنى رسول چنين گفت و بقرائت بعضى ( قل ربّ ) به صيغه امر آمده يعنى بگو پروردگار من و ابو جعفر ( ربّ احكم ) بضمّ باء قرائت نموده و گويا پس از آنكه تبليغ رسول در گوش سنگين آنان تأثير ننمود بلكه