إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ
باز هود ( ع ) در مقام نصيحت گويد اى جماعت من بر شما از عذاب روز بزرگ ترسانم ، عذاب دنيا كه هود از آن ميترسيد بر آن قوم همان باد صرصر بود كه همگى آنها را هلاك نمود ، و عذاب آخرت جهنم و آتش دوزخ خواهد بود .
قالُوا سَواءٌ عَلَيْنا أَ وَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُنْ مِنَ الْواعِظِينَ
عاديان در پاسخ اندرزهاى هود ( ع ) گفتند خواه تو ما را موعظه و نصيحت كنى يا نكنى مساويست ما نصيحت تو را نمىپذيريم .
إِنْ هذا إِلَّا خُلُقُ الْأَوَّلِينَ
شايد مقصود آنها اين بوده كه هميشه عادت ما و پيشينيان ما چنين بوده كه هم بتپرست بوديم و هم دنبال لهو و لعب و هم جبّار و خونخوار .
يا اينكه هميشه كسانى كه ميآمدند و دعوى پيمبرى ميكردند و ما را بتوحيد و حساب و كتاب و قيامت و عذاب تهديد مينمودند ما نميپذيرفتيم و دست از عادت خود بر نميداشتيم .
وَ ما نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ
ما و پيشينيان ما چنين بودند و ما پيرو آنان ميباشيم و بر ما عذاب فرود نخواهد آمد
فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْناهُمْ
چون جماعت عاد هود ( ع ) را تكذيب نمودند و پيرو همان اعمال نكوهيده خود گرديدند ما آنان را بباد صرصر هلاك گردانيديم .
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ
اشاره به اينكه چون بيشترين آن جماعت كافر و بتپرست و شرور و مرتكب اعمال قبيح بودند بعد از تبليغ و ارشاد و اتمام حجّت آنان را هلاك گردانيديم .
وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
اى محمد ( ص ) پروردگار تو نسبت بكافرين غالب و شديد العقاب است و نسبت بمؤمنين رءوف و مهربان است .