( ترجمه )
( 26 / 22 - 1 ) سوره شعراء در مكّه نازل گرديده مگر قوله تعالى
( وَ الشُّعَراءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغاوُونَ )
تا آخر سوره كه در مدينه فرود آمده و دويست و بيست و هفت آيه و هزار و دويست و بيست و شش كلمه و پنج هزار و پانصد و چهل و دو حرف است .
بنام ايزد هستى بخش صاحب رحمت عامّ و خاصّ
اين آيات كتاب ( ظاهر ) و روشن كننده است ( 2 )
( اى محمد ) شايد تو هلاك كننده نفس خود باشى براى اينكه مردم ايمان نميآورند ( 3 )
اگر ما بخواهيم از آسمان آيتى ميفرستيم تا آنكه ( بجبر و اضطرار گردنهايشان خاضع گردد ( 4 )
و هيچ موعظه تازهاى از طرف پروردگار رحمن نميآيد مگر اينكه آنها از آن اعراض مينمايند ( 5 )
پس حقيقة اينها آيات را تكذيب نمودند به زودى به آنان خبر كسانى كه بآيات استهزاء نمودند خواهد رسيد ( 6 )
آيا اينها نگاه نميكنند بسوى زمين كه چه بسيار از هر جفتهاى نيكويى رويانيديم ( 7 )
بحقيقت در اينها آيات و نشانهاى است و بيشتر آنها از مؤمنين نميباشند ( 8 )
و محققا پروردگار تو غالب و مهربان است ( 9 )
و ياد كن وقتى را كه پروردگار تو بموسى نداء داد كه اينك برو بسوى قوم ستمكاران ( 10 )
گروه فرعون آيا آنان ( از غضب خدا ) نميپرهيزند ( 11 )
موسى گفت اى پروردگار من ميترسم مرا تكذيب نمايند ( 12 )
و دل من از تكذيب آنها تنگ گردد و زبانم بهدايت آنها باز نگردد و هارون برادرم را با