كتاب ، و به نقل از آن در جوامع رجالى ، اين عنوان از رجال برقى نقل شده كه :
« العلاء بن المنقذ بن ابى عمران الطّبيب بن عبيد بن عمر » ، درحالىكه اين عنوان در واقع سه عنوان جداگانه است كه عبارتاند از : العلاء بن المنقذ و ابى عمران الطّبيب و عبيد بن عمر .
همچنين موارد ديگرى نيز وجود دارد كه با مقابلهء متن با ديگر كتابهاى رجال قابل كشف است .
براى مطالعه بيشتر
1 . انتساب كتاب به مؤلف . برخى كتاب را به احمد بن محمد بن خالد برقى و برخى به پدر او محمد يا فرزند او عبد اللّه يا نوهء او احمد متعلق مىدانند . ادلهء شك و ترديد در انتساب اين كتاب به احمد بن محمد بن خالد برقى عبارتاند از :
دليل اول : صاحب كتاب ، در شمار اصحاب امام حسن عسكرى ( عليه السلام ) از عبد اللّه بن جعفر حميرى نام برده و تصريح كرده است كه : « سمعت منه بالفتح . » « 1 »
از آنجا كه حميرى مؤلف كتاب قرب الاسناد ، راوى احمد بن محمد بن خالد برقى است ، چگونه ممكن است استادى به صراحت اعتراف به حديث شنيدن از شاگردش كند ؟ ! « 2 »
در پاسخ بايد گفت كه نقل از عبد اللّه بن جعفر حميرى ، تنها در يك مورد و با تعبير سمعت منه بالفتح آمده است كه ظاهرا مراد وى از فتح ، يك خبر در موضوع مورد بحث آن روز بوده كه اينگونه از آن تعبير شده است ، و با بررسى تاريخى قابل شناخت خواهد بود . ازاينرو اين نكته نمىتواند شاهدى بر شيخوخيت و استادى حميرى بر مؤلف باشد و بر فرض كه صاحب كتاب از حميرى شاگرد خود سخنى را نقل كرده باشد ، همانگونه كه آقا بزرگ تهرانى در الذريعه مىگويد اين مطلب منافاتى با تأليف كتاب توسط احمد ندارد ، زيرا اين مورد مىتواند از نوع روايت اكابر از اصاغر بوده باشد كه به سبب حرص بر دستيابى بر مطالب بوده است . « 3 »
هامش
( 1 ) . رجال برقى ، ص 143 ، ش 1664 .
( 2 ) . قاموس الرجال ، ج 1 ، ص 45 .
( 3 ) . الذريعة الى تصانيف الشيعة ، ج 15 ، ص 148 .